عیسی میدانست که بهزودی جان خواهد سپرد. از اینرو، با آنانی که دوستشان میداشت، برای آخرین شام گرد آمد. در انجیل یوحنا، بهجای مراسمی که ما معمولاً در جشنها انجام میدهیم- مانند بریدن کیک، دادن هدایا و شاید هم یک نطق کوتاه- عیسی رسمی متفاوت بهجا آورد، رسمی که چنان غیرعادی و نامتعارف بود که سایر انجیلنگاران نخواستند آن را در گزارش خود از زندگی عیسی، بهکار ببرند. عیسی برای نشاندادن محبت خود به یارانش، و به منظور تأکید بر این لحظۀ خطیر، بر آن شد تا نقش نوکر را ایفا کند و گرد و خاک راه را از پاهای شاگردانش بشوید. عیسی بر روی زمین و در مقابل یکایک شاگردان زانو زد، یکی پس از دیگری. کسی جا نماند: همه شسته شدند؛ همه مورد محبت قرار گرفتند. آیا این کار عیسی برای شستن پاهای یهودا، سبب شد نقشۀ یهودا برای خیانت به عیسی، آسانتر انجام شود- یعنی خشمگین شد که عیسی با انجام این کار پست، اینچنین خود را فروتن ساخت؟ یا این خیانت را سختتر ساخت- یعنی عمل عیسی سبب شد لحظهای مکث کند و در اثر محبتی که عیسی به او نشان داد، متأثر گردد؟ در این قرائت، عیسی محبت خود را به شیوهای نو به شاگردان نشان میدهد، شیوهای که در مرکز آن، فروتنی و خدمت قرار دارد. آیا امروز محبت عیسی را به شیوههای نو تجربه میکنید؟ اگر تجربه میکنید، پس آن را به دیگران نشان دهید و اطمینان حاصل کنید که کسی جا نماند.