ساکنشدن در حیات خدای پدر و نیز در عیسی؛ بهواسطهٔ روحالقدس، بدین معنا خواهد بود که امور الهی را دوست خواهیم داشت، یعنی تعالیم عیسی را (یوحنا ۱۵:۱۰). نه فقط این، بلکه سایر شاگردان را نیز دوست خواهیم داشت. برای چنین محبتی هیچ شرطی وجود ندارد و نیز هیچ استثنایی. درست مانند خانواده که به یکدیگر پیوند و اتصال دارد، فارغ از اینکه چه کسانی را دوست داریم و انتخاب میکنیم. امروز این خانوادهٔ مسیحی به فراسوی فرهنگ، نژاد، زبان، طبقهٔ اجتماعی، جنسیت و فرقههای مذهبی میرود. محبت باید متقابل باشد؛ زیرا نخست خدا بود که ما را در مسیح محبت کرد. ما به یکدیگر و به کارهای خدا پیوند داریم، به بیانی بهتر به «امور خانواده»، اما عیسی از این نیز فراتر میرود. ما بندگان عیسی نیستیم، بلکه دوستان او. از اینرو، با کاربردی گستردهتر، دوستان خدا نیز هستیم. نخی که در فصلهای ۱۴ تا ۱۷ از انجیل یوحنا تنیده شده، نخ صمیمیت و نزدیکی است: نخست صمیمیت عیسی با خدا، سپس نزدیکی و صمیمیت پیروان عیسی با او، با خدا، و با یکدیگر. عیسی در اینجا وعدهای شگفتانگیز میدهد. تقدیر ایمانداران فقط این نیست که الگوی عیسی را بهعنوان سرمشق پیروی کنند. عیسی بیش از انسانی نیک است، از اینرو نتایج آن بس عظیمتر هستند. ما دعوت شدهایم تا وارد همان حیات خدا در عیسی شویم. به قول قدیسْ آتاناسیوس، «خدا انسان شد، تا انسان خدا شود.»