ایام عید پاک
اگرچه سرنوشت یحیی به هنگام ختنهٔ او مشخص شد، لیکن نبوتهای مربوط به عیسی در ۴۰ روزگیِ او بر زبان آمد که برای تقدیم بهعنوان نخستزاده، به همراه مریم برای تطهیر پس از زایمان، به معبد برده شد. والدینش قربانی فقرا را تقدیم کردند، یعنی دو کبوتر یا دو قمری به جای یک برّه. در حقیقت میتوانیم عیسی را برّهای بدانیم که تقدیم شد.
معبد محل مهمی است: روایت لوقا از میلاد از آنجا آغاز شد (لوقا ۱:۸-۹)، عیسی آن را خانهٔ پدرش خواند (لوقا ۲:۴۹) و هنگام مرگش پردهٔ معبد پاره شد (لوقا ۲۳:۴۵). روحالقدس شمعون را برانگیخت تا در آن روز به آنجا برود، در حالی که حنّا همیشه آنجا بود. آن دو شخص سالخورده، زندگی آرام و وفادارانهای را سپری کرده بودند که آنان را برای ملاقات غیرمنتظرهٔ مقدس و بیان کلام خدا به زوج ناشناس جوانی که قصد انجام تکلیف مذهبی را داشتند، آماده کرد. ما هرگز نمیتوانیم پیشبینی کنیم که خدا چه هنگام روال روزمرهٔ زندگیمان را ناگهان متحول خواهد کرد.
سخنان آنان باعث شگفتی یوسف و مریم شد. حنّا آنچه را خدا دربارهٔ کودک بر او آشکار کرد، به همه اعلام کرد، در حالی که واکنش شمعون، ستایش خدا و پیشگوییِ آرام مرگ خودش بود. همچنین کلام نبوتی دردناکی به مریم گفت. اکنون با خواندن این داستان بلافاصله پس از جمعةالصلیب و ماجرای مریم که رنج وحشتناک پسرش را دید، میتوانیم به سنگینیِ بهای آمدن خدا به میان ما برای بازخریدمان توجه کنیم. تجسم و نجات، جداییناپذیرند.