ایام عید پاک
نخستین بار که لوقا از عیسای بزرگسال یاد میکند، اشارهوار است. آیهٔ ۲۱ کلمه به کلمه چنین میگوید: «هنگامی-که-مردم-همه-تعمید-میگرفتند-و- عیسی-نیز-تعمید-گرفته-بود.» عیسی در میان جماعتی عظیم ظاهر میشود و تعمیدش بدون شرح و توصیف گزارش شده است. لیکن دعاکردنش واقعهٔ شگفتانگیزی در پی دارد که توجه را به این چهرهٔ تا آن هنگام پنهان مانده معطوف میکند.
مکتب الهیات شرق بهویژه تأکید میکند که این آشکارسازیِ حقیقتِ راستین و شکوهِ سه شخص خداست:
ای خداوند! آنگاه که در اردن تعمید گرفتی،
پرستش تثلیث آشکار شد
در ندای پدر که بر تو شهادت داد
و تو را پسر محبوبش خواند.
و روح به شکل کبوتری
راستی کلامش را تصدیق کرد.
ای مسیح، خدای ما! تو خود را آشکار کردهای
و جهان را منوّر ساختهای، جلال بر تو!
(سرود کلیسای ارتدوکس شرقی برای جشن تجلی خدای قدوس)
با اینحال، لوقا با اعلام هویت الهی عیسی به این روش کاملاً مشهود، دوباره جایگاه او را در واقعیت معمول نوع بشر تأیید میکند. در آیات ۲۳-۳۸ تبار او را با بیش از ۷۵ نسل تا آدم ردیابی میکند. با وجود تصدیق قطعی الوهیت عیسی، بیتردید او بهعنوان انسان نیز شناسایی میشود. اگرچه عیسی از نظر الوهی و انسانی یگانه است، اما لوقا نسبنامه را با وعدهای به همهٔ ما به پایان میبرد: آدم، نیای بشری عیسی و همهٔ ما، با عبارت «پسر خدا» توصیف میشود (لوقا ۳:۳۸). تعمید مشترک عیسی و ما این امکان را فراهم میآورد که با او که پسر محبوب است، فرزندان محبوب خدا شویم.