ایام عید پاک
زبان لوقا در آیهٔ ۱۳ بسیار دقیق است: عیسی «شاگردانش را فراخواند و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند». ما باید درک کنیم که تعداد زیادی شاگرد هستند، اما تنها دوازده تن از آنان بهعنوان رسول انتخاب شدند. لوقا عنوان «رسول» را با دقت بهکار میبرد و برای او این عنوان رابطهای خاص با عیسی را میرساند. در اناجیل مرقس و متی، آنها در ابتدا صرفاً «دوازده تن» نامیده میشوند و فقط وقتی از مأموریتی که برای آن فرستاده شده بودند، بازگشتند، بهعنوان رسول معرفی شدند.
اما در گزارش لوقا، خداوند دوازده تن را از آغاز «رسول» مینامد. مشخصهٔ بارز آنان این نیست که فرستاده میشوند، بلکه این است که در طول خدمت عیسی نزدیک او میمانند (لوقا ۲۲:۲۸). همین امر باعث میشود که خیانت یکی از آنان تکاندهندهتر شود. بنابراین، رسالت برای لوقا موضوعی مربوط به عملکرد نیست، بلکه هویتی است که از طریق رابطه بهدست میآید و از اینرو، جایگاه این هویت در قلب قوم خداست (لوقا ۲۲:۳۰).
در کلیسایی که بهشدت درگیر «بازنگری به خدمت» است، ما هم باید شاگردی و رسالت را متمایز بشماریم، و هم باید این دو را در کنار یکدیگر حفظ کنیم. خدمت رسولی مشخصهٔ بارزی دارد که فراتر از هر تحلیل صرفاً کاربردی از نقش آن است و تداوم هویت جمعی را تضمین میکند. اما کل مجموعهٔ مخاطبان عیسی شاگرد نامیده میشوند و برکت پادشاهی خدا به همهٔ آنان وعده داده شده است.