متی، رسول و مبشرشاید بتوان گفت از آنجا که این بخش به آشنایی با کتب مقدس از کودکی اشاره میکند، کیفیتی بیپیرایه – و کمی خستهکننده – دارد. آیا منظور پولس در اینجا، تحریک حس نوستالژیک و یادآوری دنیایی قدیمی و سادهتر بود؟ اگر رنجهای پولس را بهیاد آوریم، این مسئله آنقدرها هم تعجبانگیز نخواهد بود. اینها کلمات کسی است که در اثر کشمکشهای مختلف، کوبیده شده، ولی در همان حین، هنوز در سنتی الهیاتی آرام میگرفت که عمیقاً از نو تفسیر شده بود. تفسیر بنیادین پولس در باب تعالیم یهودیت – در پرتو قیام مسیح – برای او بسیار سنگین تمام شده بود.
ما در این روز که بهخاطر متای مبشر شکرگزاری میکنیم، باید بهیاد داشته باشیم که کتب مقدس هدیهای عظیم هستند و هرگز نباید آنها را دستِکم بگیریم. با وجود این، علیرغم اینکه کتابمقدس تثبیت شده، اما کار روحالقدس ادامه دارد. ارزشهای کتابمقدسی هنوز پابرجا هستند، حتی اگر جلوهها و کاربرد امروزیشان بتوانند به اندازۀ تغییراتی که پولس شخصاً ایجاد کرد، غیرمنتظره باشند. بهعبارت دیگر، آهنگسازان ممکن است «الهام» بگیرند، اما کارشان باید دائماً و بهشکلی نوین بازنگریسته شود.
اگر پولس پا به دوران ما میگذاشت، از بسیاری از جنبههای دنیای مدرن متحیر میشد. آیا تمام جنبههای تعالیم شبانی او به همان شکل باقی میماند؟ من شک دارم که چنین میشد. حتی اگر هم چنین میشد، او قطعاً ما را تشویق میکرد تا از عمق متون مقدس تغذیه شویم. میراث روحانی ما قدرت، تنوع و انعطاف لازم برای حفظ ما در میان پیچیدگیها و چالشهای پیش رویمان را دارد. اتاقهای بسیاری در این عمارت عظیم کتابمقدسی وجود دارد. ما هم باید مثل پولس آنقدر شهامت داشته باشیم که به آن وارد شده، در آن سکونت کنیم. آنچه در این عمارت خواهیم دید، ممکن است ما را شگفتزده کند.