روز صلیب مقدسدر «روز صلیب مقدس» خاطرهٔ ماجرای بانو هِلِنا، مادر امپراطور کُنستانین، گرامی داشته میشود که بر طبق احادیث، صلیبی را بههنگام کاوش در ویرانههای شهر اورشلیم کشف کرد. صلیب، در سرتاسر جهان بهعنوان نماد مسیحیت پذیرفته شده است. در ماجرای باغ عدن، تصویری اولیه از نماد صلیب ارائه شده است. دو درخت در این باغ قرار داده شده بود: درخت حیات و درخت شناخت نیک و بد (پیدایش ۲:۹). آدم و حوا با خوردن از میوهٔ ممنوعشدهٔ درخت دوم، گامی گستاخانه برداشتند و خدا نیز ایشان را از فردوس بیرون راند. این امر سبب شد که خدا درخت حیات را از تحریکات آنی و ویرانگر انسانها در امان نگاه دارد.
در قلب و کانون ایمان و اعتقادات مسیحی، روایت انجیل دربارهٔ مصلوبشدن عیسی بهعنوان یک واقعیت تاریخی قرار دارد. صلیب پاسخی به گناه آدم و حوا تلقی شد، که مصالحه را میان انسان و خدا امکانپذیر ساخت. صلیب عیسی همان درخت حیات است که در تاریخ بشریت پدیدار گشت.
لذا باید بهخاطر صلیب شکرگزار باشیم و بر راز حیاتبخش آن تأمل نماییم، نه فقط به این دلیل که عیسی بر روی آن برای گناهان ما رنج کشید، بلکه به این علت نیز که حیاتی تازه پدید آورده، حیاتی که در آمرزش گناهان و در زندگی مقدس ثمر میآورد.
همانطور که در یکی از سرودها آمده: «جان من درخت حیات را دیده، درختی که ثمر آورده و پیوسته سبز است.»