تصویر شیر که در کنار بره دراز میکشد، تصویری عادی در تخیلات مسیحی است. در آن، تصویری از عصر مسیحایی ارائه شده که حیوانات شکارگر و طعمۀ آنها در هماهنگی زندگی خواهند کرد و «جهان از شناخت خداوند پر خواهد شد.».
اما برداشت اشتباهی از این تصویر صورت گرفته است. متن کتابمقدس به شیر در کنار بره اشاره نمیکند، بلکه گاو پرواری هست که پادشاه جنگل را همراهی میکند. اما به هر صورت، این یک پیشگویی دربارۀ تبدیل کامل قلمروِ حیوانات به گیاهخواری نیست. این آن چیزی نیست که به این تصاویر حیات میبخشد. این ملتهای متخاصم با اسرائیل هستند که اسامی حیوانات شکارگر بر آنها گذاشته شده، حیواناتی که طعمۀ خود را میدرند. آشور، فلسطین و منسی همه جزو آنها هستند.
این آیات عصری نوین را نوید میدهند که در آن، این ملتها با اسرائیل در صلح و صفا به سر خواهند برد و خدای اسرائیل را نیز تکریم خواهند نمود. در آن عصر، «کودکی خردسال آنها را هدایت خواهد کرد». غریزۀ مسیحی این را یک نبوت مسیحایی در رابطه با عیسای مسیح تلقی میکند، اما مسیح آمده و ملتهای شکارگر هنوز به دریدن دنیا مشغولند. شیرها و گرگها در صلح و صفا به سر نمیبرند. پیش از آنکه کودکی از آسیبهایی که ملتهای جنگافروز و درنده بر دنیای ما وارد میسازند، در امنیت باشد، هنوز فعالیتهای بسیاری باید در جهت ایجاد صلح و آرامش صورت گیرد. به همین دلیل است که بسیاری از مسیحیان برای صلح، کار و تلاش میکنند. مسیح ما را فرا میخواند تا برای ایجاد صلح و آرامش به او ملحق شویم.