قوم خدا سنگدل شدهاند. آنان بهسوی خدای واحد حقیقی بازنمیگردند، بلکه به پیروی از خدایان کافران و بتها ادامه میدهند. رهبرانشان فاسد و بیایماناند. صفنیا هشدار میدهد که قومهای اطراف هجوم خواهند آورد. خیلی دیر شده است.
اما هنوز برای کسانی که منتظر خداوندند امیدی هست. خدا به آنان «زبانی پاک» خواهد بخشید، که یادآور عکس ماجرای بابل است و برای ما که بقیۀ داستان را میدانیم، اشارهای به پنطیکاست دارد. با نزدیک شدن به چهارمین یکشنبۀ فصل انتظار و تمرکز آن بر مریم، مادر خداوند، در این ایام بازتاب گوناگونی از سرود مریم به گوش میرسد. نبوت صفنیا خبر میدهد که خدا متکبران را سرنگون خواهد کرد و مردمانی حقیر و بینوا را بر جا خواهد نهاد.
آنان که نجات یافتهاند، گروه اندکی از باقیماندگان خواهند بود. از داستان طوفان در کتاب پیدایش تا پایان عهدجدید مفهوم «باقیماندگان» به چشم میخورد: آنان که بهسوی خدا بازمیگردند و نشانهای برای امید میشوند. در این کریسمس کلیسای ما پر خواهد شد و پس از کریسمس باقیماندگان برجا خواهند ماند. مهم است به فکر رساندن خبر خوش انجیل به دیگران باشیم و همینطور وقتی گروه اندکی میشویم، امیدمان را از دست ندهیم. به قول سم ولز کشیش و نویسنده: «صرفاً به این دلیل که مسیحیت مؤمنان اندکی دارد، نمیتوان گفت که حقیقت بزرگی نیست.»
ما خوانده شدهایم تا باقیماندگانی مومن باشیم؛ مردمانی فروتن و مقدس.