گاهی کلیسا نیازمند آن است که سالها دربارهٔ پرسشهای دشوار بحث و تأمل کند. پرسش بزرگ دوران پولس این است که مسیحیان غیریهودی چقدر باید از شریعت یهود پیروی کنند. پولس در اینجا روند بحث را شرح میدهد. لوقا گزارش او را در فصلهای ۱۰ تا ۱۵ کتاب اعمال، نقل میکند.
متخصصان دوست دارند جزئیات را با هم تطبیق دهند، اما در نتیجهٔ نهایی هیچ شکی نیست. مسیحیان مقید به رعایت شریعت موسی نیستند. نجات ما تنها متکی بر ایمان به مسیح و مرگ مسیح بر صلیب است. کلیسای اولیه اصول اساسی جهانشمول را تعریف میکند. پولس در اینجا مهمترین آنها را بیان میکند: فقرا را بهیاد داشته باشیم.
نخستین کار برای بهیادداشتن فقرا، بهخاطرسپردن آنان است. مقصود زدودنِ رنج و بیعدالتی در جهان نیست، بلکه بهیادآوردن نیازمندان و درکِ تجربهٔ تنگدستی و دلایل آن است. بهیادداشتن فقرا باید بخشی از دعایی باشد که پیش از وعدههای غذا برای آرامش و عدالت و فیض میکنیم. البته بهیادداشتن فقرا خدمات عملی را نیز دربَر میگیرد: دادن هدایای مالی، سهیمکردن گرسنگان در نانمان، حمایت در کاستن از رنجها و تلاش برای برقراری عدالت.
امروز که با پنکیک و لیمو برای ایام روزه آماده میشویم، به شکل نمادین ذخیرهٔ غذاهای سنگینمان را تمام میکنیم. درحالیکه برای دورهٔ ۴۰ روزهٔ ایام روزه آماده میشویم، چگونه به این درخواست پولس از خودمان عمل خواهیم کرد: «فقرا را بهیاد داشته باشید»؟