نامه به غلاطیان را میتوانست مردی از استان یورکشایر (در انگلستان) نوشته باشد (که به رُکگویی معروفند). این نامه سرشار از صراحت و روراستی است. پولس با محبتی شدید و حمایتگرانه، به کسانی که از طریق خدمت او مسیحی شدهاند نامه مینویسد. آنان با رهاکردن او به انجیلی دیگر روی آورده، در دام کسانی گرفتار شده بودند که از آنان میخواستند شریعت یهود را رعایت کنند. پولس آرزو دارد که با آنان باشد؛ ولی صدها کیلومتر دورتر است. او تمام غیرتش را در این نامهٔ کوتاه بحثبرانگیز و غنی از تصویرپردازی ابراز میکند. همه چیز در خطر است. آیا این راه صرفاً به فرقهٔ کوچکی از یهودیت تبدیل خواهد شد؟ یا به نیرویی تازه برای اتحاد و آزادی و نجات همهٔ مردم جهان؟
این نامه برای قرائت در آغاز ایام روزه توصیه شده است. نامه به غلاطیان ما را دقیقاً به مرکز انجیل فرا میخواند: آزادی در مسیح. سخنان پولس همچنین از ما دعوت میکند تا به پرسشهایی دشوار دربارهٔ زندگی و خدمتمان بپردازیم و نسبت به اسارتهامان هوشیار شویم. نخستینِ آنها موضوع این نامه است: آیا برای خشنودکردن مردم زندگی میکنم یا برای خشنودکردن خدا؟
پولس تنها یک مخاطب دارد: خدای قادر. هیچ نظر دیگری مهم نیست. همچنان که آماده میشوید تا ایام روزهٔ امسال را نگاه دارید، بهیاد آورید که هدفتان تبدیلشدن به چه کسی است و این پرسش را در کانون این هدف جای دهید.