خصوصیات ضروری کشیشان
«تو را از آن رو در کْرِت بر جا گذاشتم تا کارهای ناتمام را سامان دهی و همانگونه که تو را امر کردم، در هر شهر مشایخی برگماری.» تیتوس: ۱: ۵
در مورد تیتوس که مخاطب این رساله است، چیز زیادی نمیدانیم، ولی با توجه به اشاراتی که در عهد جدید به وی شده، میتوان گفت وی شخصی یونانی است که توسط پولس به مسیحیت گروید و تبدیل به یکی از قابلاعتمادترین و ارزشمندترین یاران پولس گردی. وی در سال ۴۹ میلادی بههمراه پولس بهعنوان نمونهای عالی از نجات غیریهودیان با پولس به اورشلیم رفت: «پس بعد از چهارده سال با برنابا باز به اورشلیم رفتم و تیتوس را همراه خود بردم. …لیکن تیتوس نیز که همراه من و یونانی بود، مجبور نشد که مختون شود. تا شهادتی باشد از ایمان غیریهودیان برای رسولان و کلیسای اورشلیم.» (غلاطیان ۲: ۱ و ۳) در نهایت، تلاشهای پولس و پطرس منجر به پذیرش غیریهودیان بدون ختنه در کلیسای جدیدالتأسیس گردید.
رسالهٔ تیتوس منصوب به پولس است و مخاطب آن تیتوس. این رساله بهطور کلی به موضوع رهبری و تدبیر کلیسا میپردازد. پولس عادت داشت در کلیساهایی که تأسیس میکرد شخصی را بهعنوان کشیش (یونانی: پیر πρεσβύτερος) تعیین میکرد. پولس در رسالهٔ خود خصوصیات و اوصاف ضروریای را بر میشمرد که کشیشان میبایست به آن موصوف باشند. مانند: خیردوست و خرداندیش، عادل، مقدس و پرهیزکار، و متمسک به کلام. نیز، میبایست خودرأی یا تندمزاج یا میگسار یا زننده یا طماع سود قبیح نباشند.
اما در این میان، بر یکی از این خصوصیات تأکید مضاعف شده و آن این است که رهبر مسیحی باید کسی باشد که خانوادهٔ خود را در ایمان تعلیم داده باشد. بدین معنا که خدمت مسیحی از خانه و خانواده آغاز می گردد و توجه و عنایت به خانواده از اهمیت بسزایی برخوردار است. بدین معنی که هیچ خدمت کلیسایی و جایگاه خدمتی نباید باعث از یاد رفتن یا عدم توجه به خانواده شود: «ولی اگر کسی برای خویشان و علیالخصوص اهل خانه خود تدبیر نکند، منکر ایمان و پستتر از بی ایمان است.» ( اول تیموتائوس ۵: ۸)
Bible Study
تیتوس: ۱: ۵
تو را از آن رو در کْرِت بر جا گذاشتم تا کارهای ناتمام را سامان دهی و همانگونه که تو را امر کردم، در هر شهر مشایخی برگماری.