Today's word: دوم تیموتائوس ۴: ۷ | Bible Study: دوم تیموتائوس ۴: ۱ – ۸

آخرین زندان پولس

«جنگِ نیکو را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده و ایمان را محفوظ داشته‌ام.» دوم تیموتائوس ۴: ۷

برای رسول پایان بسیار نزدیک است. پس، وی با رضایت خاطر اعلام می‌کند که: «به جنگ نیکو جنگ کرده‌ام».

واژه‌ای که در اینجا جنگ ترجمه شده است در اصل از کلمهٔ «آگون ἀγών» است که به معنای نبرد، مبارزه، جنگ، تقلا و امثالهم است. نیز، وجه تسمیهٔ این کلمه اشاره به جماعتی داشت که برای شرکت یا تماشای مسابقاتی مانند المپیک گرد هم می‌آمدند. گویا پولس با استفاده از این واژه که در میادین مسابقه به‌کار می‌رفت، می‌خواست خاطرنشان کند که نهایت سعی خود را کرده است و در قلب خود رضایت عمیق از عمل خود احساس می‌‌کند؛ زیرا دورهٔ خود را به کمال رسانیده است.

آغاز کار سهل است و به پایان رسانیدن آن سخت. همه می‌توانند برای دویدن در دوی ماراتن داوطلب شوند و مسابقه را آغاز کنند، اما همه آن را به پایان نمی‌برند؛ زیرا به پایان رساندن است که استقامت می‌خواهد، چنانکه مسیح فرمود: «… لیکن هر که تا به آخر صبر کند، نجات یابد.» (متی ۱۰: ۲۲)

پولس دور خود را با استقامت به کمال رسانیده و ایمان را محفوظ داشته است. او پس از ملاقات با مسیح نه قسمتی از زندگی خود را به مسیح تقدیم کرد، بلکه تمامیت زندگی خود را وقف مسیح کرد و تا به آخر در این وقف خود وفادار ماند و هرگز به استاد خیانت نکرد. او در خوشی‌ها و سختی‌ها، در آزادی و زندان، در تمامی مصائب و جفاها و سختی‌ها در خطرهای نهرها، در خطرهای دزدان، در خطرها از قوم خود و در خطرها از امت‌ها، در خطرها در شهر، در خطرها در بیابان، در خطرها در دریا، در خطرها در میان برادران کذبه، در محنت و مشقت، در بی‌خوابی‌ها بارها، در گرسنگی و تشنگی، در روزه‌‌‌ها بارها، در سرما و عریانی (دوم قرنتیان ۱۱: ۲۶ – ۲۷) و در مواجهه با مرگ، هرگز ایمان و اعتماد خود را به مسیح از دست نداد. وی می‌دانست خدا امین است، پس می‌تواند با دلیری بگوید: «بعد از این تاج عدالت برای من حاضر شده است.» (دوم تیموتائوس ۴: ۸)

این تاج فقط در انتظار او نیست، بلکه خدای عدالت برای همهٔ آنانی که با چراغ‌های آماده در انتظار آمدن داماد آسمانی هستند، آن را مهیا ساخته است.

Bible Study

دوم تیموتائوس ۴: ۷

جنگِ نیکو را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده و ایمان را محفوظ داشته‌ام.

دوم تیموتائوس ۴: ۱ – ۸

1در برابر خدا و مسیحْ عیسی که بر زندگان و مردگان داوری خواهد کرد، و نظر به ظهور او و پادشاهی‌اش، تو را مکلّف می‌سازم که 2کلام را موعظه کنی و به گاه و به بیگاه آمادۀ این کار باشی و با صبر بسیار و تعلیم دقیق، به اصلاح و توبیخ و تشویق بپردازی. 3زیرا زمانی خواهد آمد که مردم به تعلیم صحیح گوش فرا نخواهند داد، بلکه بنا به میل خویش، معلّمان بسیار گِرد خود خواهند آورد تا آنچه را که گوشهایشان طالب شنیدن آن است، از آنان بشنوند؛ 4و از گوش فرا دادن به حقیقت رویگردان شده، به سوی افسانه‌ها منحرف خواهند گشت. 5امّا تو در همه حال به‌هوش باش؛ سختیها را بر خود هموار کن؛ کار مبشّر را انجام ده و خدمت خویش را به کمال به انجام رسان.
6زیرا من، هم‌اکنون، همچون هدیه‌ای ریختنی، در حال ریخته شدنم و زمان رحلتم فرا رسیده است. 7جنگِ نیکو را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده و ایمان را محفوظ داشته‌ام. 8اکنون تاج پارسایی برایم آماده است، تاجی که خداوند، آن داور عادل، در آن روز به من عطا خواهد کرد - نه تنها به من، بلکه به همۀ آنان که مشتاق ظهور او بوده‌اند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *