Today's word: تـیتـوس۲: ۱۱ و ۱۳ | Bible Study: تیتوس ۲: ۱ – ۱۵

دو ظهور مسیح

11زیرا فیض خدا به ظهور رسیده است، فیضی که همگان را نجات‌بخش است
13در حینی که منتظر آن امید مبارک، یعنی ظهور پرجلال خدای عظیم و نجات‌دهندۀ خویش عیسی مسیح هستیم.
تـیتـوس۲: ۱۱ و ۱۳

 

کلمهٔ ظهور که ترجمه شده از اصل یونانی اپیفانیا (ἐπιφάνεια) است، به معنای ظاهر شدن، آشکار سازی یا به نور آمدن و… است. این کلمه در کل پنج بار در رساله‌های شبانی به‌کار رفته است و به‌غیر‌از دوم تسالونیکیان ۲: ۸ در هیچ جای دیگری در عهد جدید وجود ندارد.

این واژه همان واژه‌ای است که یهودیان در روزهای مصائب دهشتناک دورهٔ مبارزات مکابیان (۱۶۷ –  ۱۶۰ ق.م)، زمانی که دشمنان بت‌پرست سعی در از بین بردن قوم برگزیده داشتند، در مورد تجلی‌های نجات‌بخش خدا به‌کار می‌بردند. (برای نمونه رجوع کنید به دوم مکابیان ۳: ۲۴ – ۳۰ و ۱۵: ۲۲ – ۲۷ از کتب متأخر برحق).

ظهور یا تجلی خدا (اپیفانیا) در نظر یهودیان، به مفهوم دخالت نجات‌بخش خدا بود. یونانیان نیز اغلب از این واژه برای توصیف تجلی باشکوه خدایان استفاده می‌کردند و نیز، گاهی برای توصیف جلوس امپراتور یا پادشاه به تخت شاهی به‌کار برده می‌شد؛ زیرا هر امپراطور یا پادشاه جدید با آرزوهای بزرگی به تخت می‌رسید و آمدنش به مثال طلوع روزی جدید و ارزشمند بود.

در رساله‌های شبانی برای ظهور مسیح از همین واژه استفاده شده است، بدین معنی که انجیل با ظهور یا تجلی خدا (اپیفانیا) در شخص عیسی در راز تجسم آغاز می‌گردد؛ زیرا خدا برای نجات بشر ظاهر شده است.

حال، کلیسای عیسی مسیح با قدرت و اقتداری که از وی یافته است، در انتظار ظهور دوبارهٔ مسیح است. لذا، کلیسای خداوند که در انتظار بازگشت شکوهمند شاه شاهان است، می‌باید برای ظهور ثانوی خداوند عیسای مسیح به شایستگی آماده و مهیا باشد. پس، مسیحیان با انتظار این امید مبارک، می‌بایست با خرد‌اندیشی و ایمان زندگی کرده، هیچ شهوت را مجال ندهند تا بر ایشان مسلط شود و با عدالتی شایستهٔ خدا و مردم، در دینداری و هشیاری در انتظار بازگشت خداوند باشند.

Bible Study

تـیتـوس۲: ۱۱ و ۱۳

11زیرا فیض خدا به ظهور رسیده است، فیضی که همگان را نجات‌بخش است
13در حینی که منتظر آن امید مبارک، یعنی ظهور پرجلال خدای عظیم و نجات‌دهندۀ خویش عیسی مسیح هستیم.

تیتوس ۲: ۱ – ۱۵

تعلیم صحیح
1امّا تو از آنچه مطابق با تعلیم صحیح است، سخن بگو. 2مردان سالخورده را بگو که معتدل و باوقار و خویشتندار باشند و در ایمان و محبت و پایداری، به شایستگی رفتار کنند.
3به همین‌سان، زنان سالخورده باید شیوۀ زندگی محترمانه‌ای داشته باشند. نباید غیبت‌گو یا بندۀ شراب باشند، بلکه باید آنچه را که نیکوست تعلیم دهند، 4تا بتوانند زنان جوانتر را خرد بیاموزند که شوهردوست و فرزنددوست باشند 5و خویشتندار و عفیف و کدبانو و مهربان و تسلیمِ شوهر، تا کلام خدا بد گفته نشود.
6نیز مردان جوان را پند ده تا خویشتندار باشند. 7خودْ در همه چیز سرمشقِ اعمال نیکو باش. در تعلیم خود صداقت و جدیّت به خرج ده، 8و سلامتِ گفتارت چنان باشد که کسی آن را مذمّت نتواند کرد، تا مخالفان چون فرصت بد گفتن از ما نیابند، شرمسار شوند.
9غلامان را بیاموز که در هر چیز تسلیم اربابانشان باشند و برای جلب خشنودی آنها بکوشند؛ و چون و چرا نکنند 10و از آنان ندزدند، بلکه کمال امانت را نشان دهند تا در هر چیز تعلیم مربوط به نجات‌دهندۀ ما خدا را زینت بخشند.
11زیرا فیض خدا به ظهور رسیده است، فیضی که همگان را نجات‌بخش است 12و به ما می‌آموزد که بی‌دینی و امیال دنیوی را ترک گفته، با خویشتنداری و پارسایی و دینداری در این عصر زیست کنیم، 13در حینی که منتظر آن امید مبارک، یعنی ظهور پرجلال خدای عظیم و نجات‌دهندۀ خویش عیسی مسیح هستیم، 14که خود را فدای ما ساخت تا از هر شرارت رهایی‌مان بخشد و قومی برای خود طاهر سازد که از آنِ خودش باشند و غیور برای کار نیکو.
15اینها را بگو، و با کمال اقتدار تشویق و توبیخ کن، و مگذار کسی تو را حقیر شمارد.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *