چهارشنبه ۲۴ خرداد

آشتی با انسان و خدا

«شریعت را با قوانین و مقرراتش باطل ساخت، بدین قصد که از آن دو یک انسان نو آفریده، صلح و سلامت پدید آوَرَد.»

افسسیان ۲: ۱۵

به منظور احیای بُعد ارتباطی شخصیت انسان، خدا اجازه داد پسر یگانه‌اش به صلیب کشیده شود تا بین او و انسان صلح و آشتی برقرار شود. اما، درک این حقیقت که تنها فیض و محبت خدا در صلیب عیسی اسباب این آشتی را فراهم کرد، سبب می‌شود که انسان فروتن شده، به دعوت خدا برای برقراری این آشتی لبیک گوید.

متأسفانه، عدم درک صحیح اکثر یهودیان از عهد خدا با پدرانشان و از دستور خدا به جدا بودن آنها از سایر اقوام، سبب شده بود که آنها به‌طور کامل خود را از اقوام دیگر جدا ساخته، برای خود مقام و مرتبۀ دیگری قائل باشند، حال آنکه مقصود خدا از جدا‌سازی یهود و اقوام دیگر ایجاد سیستمی تبعیض‌آمیز نبود، بلکه یک چنین تدبیری تنها برای حفاظت از شیوۀ زندگی مقدس بر اساس شریعت خدا در نظر گرفته شده بود. اما، یهود در این جداسازی تا بدان‌جا پیش رفته بود که حتی به‌سختی با غیر‌یهودیانِ خدا‌پرست معاشرت می‌کردند. در نتیجه، حتی غیر‌یهودیان پایبند به آیین یهود نیز اجازۀ ورود به معبد و محوطۀ اطراف آن را نداشتند و تنها می‌توانستند به محوطۀ بیرونی‌تری که توسط دیواری از محوطۀ یهودیان جدا شده بود، وارد شوند.

از یک چنین منظری است که پولس می‌گوید تا پیش از ظهور مسیح، تمامی اقوام غیر‌یهود، به‌دور از خدای حقیقی و بدون کوچک‌ترین امیدی در جهان به سر برده، اجنبی و بیگانه محسوب می‌شدند. اما، حقیقت‌ تلخ‌تر این بود که به‌خاطر قصور در اجرای شریعت، یهودیان به ظاهر خدا‌پرست نیز وضعیت بهتری از سایرین نداشتند. لیکن، خدا را شکر که قربانی مسیح، نه‌تنها سبب پیوستن یهود و غیر‌یهود با یکدیگر در یک بدن شد، بلکه در مسیح همۀ اقوام نیز فرصت یافتند که با یکدیگر و با خدا در بدنی واحد مصالحه و آشتی کنند.

بدین ترتیب، یهودیان در اتحاد با مسیح، از نتیجۀ مرگبار ناتوانی خود در انجام قوانین شریعت در امان مانده، بدون هیچ تلاشی از حیات ابدی خدا بهره‌مند شدند. از سوی دیگر، غیر‌یهودیانِ بدون شریعت و به‌دور از خدا نیز توسط همین اتحاد به خدا نزدیک شده، صاحب تمامی وعده‌های عالی او به ابراهیم و نسل او شدند.

اتحاد خود با مسیح را اساس آشتی با دشمنان خود قرار دهیم تا ضرورت صلح و آشتی با خدا برای آنان نیز آشکار شود.