شنبه ۲۹ مهر

جهانی جدید

«چنانکه آسمان‌های جدید و زمین جدیدی که من آنها را خواهم ساخت در حضور من پایدار خواهد ماند، همچنان ذریت شما و اسم شما پایدار خواهد ماند.»

اشعیا ۶۶: ۲۲ 

در این آخرین باب، اشعیا به حضور عالم‌گیر خدا اشاره و بر این تأکید می‌نماید که حضور خداوند نه فقط بر معبد اورشلیم، بلکه در کل هستی جاری و ساری است. چنانکه خداوند می‌فرماید: «آسمان‌ها کرسی من و زمین پای‌انداز من است، پس خانه ای که برای من بنا می‌کنید کجاست؟ و مکان آرام من کجا است؟» (۶۶: ۱)

استیفان نیز به این مهم پی برده بود و در پاسخ به سنگدلانی که در پی سنگسار کردنش بودند، این نبوت اشعیا را به آنان یادآور گشت و افزود: «حضرت اعلی در خانه‌های مصنوع دست‌ها ساکن نمی‌شود.» (اعمال ۷: ۴۸)

او در قلب‌هایی که مسکین و شکسته‌اند و از کلام خدا لرزانند (۶۶: ۲و ۵)، ساکن گشته و بر آنان نظر خواهد کرد. در ادامه، خداوند اعلام می‌دارد که از قربانی‌های شریران بیزار است (امثال ۱۵: ۸ و ۲۸: ۹)؛ چراکه آنان کودکان را چون قربانی تقدیم می‌دارند (حزقیال ۲۳: ۳۹). همچنین، وی از قربانی‌های قوم نیز خوشنود نمی‌باشد؛ زیرا که آنان گاو را چنان با کرختی و سستی تقدیم می‌دارند که بت‌پرستان انسانی را به مذبح می‌برند. ایشان دلشان چونان از خدا دور گشته که قربانی کردن بره یا سگ برایشان فرقی ندارد. آنان تنها در پی ریا و تظاهر بوده، دلشان از کلام خدا لرزان نمی‌باشد و قلبی مسکین و شکسته ندارند. از همین روی خداوند می‌فرماید که بر آنان داوری خواهد نمود (۶۶: ۳-۴) و رحم خواهد کرد بر آنانی که هدیهٔ خود را در ظرف پاک به خانهٔ خداوند می‌آورند (۶۶: ۲۰). وی ایشان را وعده می‌دهد که به آن آسمان جدید و زمین جدید قدم خواهند گذاشت و نسلشان تا ابد پایدار و ماندگار خواهد بود. پطرس در رسالهٔ خود این وعده را به‌یاد می‌آورد و می‌فرماید: «بحسب وعدهٔ او، منتظر آسمان‌های جدید و زمین جدید هستیم که در آنها عدالت ساکن خواهد بود.» (دوم پطرس ۳: ۱۳)

امروز ما نیز این امید زنده را داریم که در ایمان به عیسی خداوند به آن آسمان و زمین جدید راه خواهیم یافت.