Today's word: لوقا ۶: ۱۳ | Bible Study: یوحنا ۱۷: ۶ - ۱۹ 

انتخاب رسولان

بامدادان شاگردانش را فراخواند و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند. لوقا ۶: ۱۳

آنگونه که از متن اناجیل بر‌می‌آید از ابتدای خدمت عیسی، عدۀ زیادی تعالیم او را پذیرفته، پیروی‌اش می‌کردند. اما، لازم بود که عیسی تعدادی از این گروه را رسماً به عنوان رسولان خود انتخاب کند تا دائماً همراه او باشند و او بتواند رازها و تعالیم عمیق‌تر خود را با آنان در میان گذارد. الگوی عیسی برای انتخاب رسولان، همان ۱۲ قبیله‌ای بود که از ابتدا قوم اسرائیل را تشکیل دادند. اما، ظاهراً برای عیسی این انتخاب کار ساده‌ای نبود. از این رو عیسی یک شب تا طلوع صبح در دعا به‌سر برد. دعای عیسی برای شاگردانش در انجیل یوحنا، حقیقت مهمی در مورد دعا برای انتخاب آنها را آشکار می‌کند. عیسی در آن دعا می‌گوید که پدر این گروه را به او بخشیده است (یوحنا ۱۷: ۶). اما با مراجعه به فهرست رسولان شاید پذیرش این سخن عیسی برای بعضی‌ها دشوار باشد. ظاهراً بیشتر رسولان عیسی نه از تحصیلات و معلومات بالایی برخوردار بودند، و نه رتبۀ اجتماعی خاصی را در جامعه تصاحب کرده بودند. تعدادی از آنها ماهیگیر، یک نفر مامور اخذ مالیات برای دولت روم و منفور یهودیان دیگر، یک انقلابی و مابقی هم در همین حد و اندازه بودند. این گروه حتی برای رسیدن به تفاهم در میان خودشان نیز دچار مشکل بودند (متی ۲۰: ۲۴ – ۲۸). اما پدر نهان‌بین، در این گروه قابلیتی را می‌دید که چشمان انسان قادر به دیدن آن نبود. برای پدر و پسرش عیسی مقام اجتماعی، تحصیلات و شاید حتی هوش و ذکاوت این افراد در اولویت قرار نداشت. آنچه که اهمیت داشت، تعلیم‌پذیری و قابلیت این افراد برای تغییر بود. عیسی بدنبال افرادی  بود که با الگو قرار دادن او قادر به انجام ماموریت عظیم الهی باشند. به همین دلیل او تمامی شب یکایک این افراد را به حضور پدر آورد. برای او اتحاد این گروه نیز اهمیت زیادی داشت (یوحنا ۱۷: ۱۱ ۱۲)، تا آنجا که به فرمان او در بالاخانه‌ای یکدل برای انجام وعدۀ خدا انتظار کشیدند.

امروز نیز روح عیسی به همان قوت در کار است. کافیست که به ندای او گوش دهیم تا قادر به اتحاد با دیگران باشیم و در این اتحاد پیام راستین انجیل را در میان هموطنان و هم زبانان خود منتشر کنیم.

 

Bible Study

لوقا ۶: ۱۳

بامدادان شاگردانش را فراخواند و از میان آنان دوازده تن را برگزید و ایشان را رسول خواند.

یوحنا ۱۷: ۶ - ۱۹ 

6«من نام تو را بر آنان که از جهانیان به من بخشیدی، آشکار ساختم. از آنِ تو بودند و تو ایشان را به من بخشیدی، و کلامت را نگاه داشتند. 7اکنون دریافته‌اند که هرآنچه به من بخشیده‌ای، براستی از جانب توست. 8زیرا کلامی را که به من سپردی، بدیشان سپردم، و ایشان آن را پذیرفتند و به‌یقین دانستند که از نزد تو آمده‌ام، و ایمان آوردند که تو مرا فرستاده‌ای. 9درخواست من برای آنهاست؛ من نه برای دنیا بلکه برای آنهایی درخواست می‌کنم که تو به من بخشیده‌ای، زیرا از آنِ تو هستند. 10هرآنچه از آنِ من است، از آنِ توست و هرآنچه از آنِ توست، از آنِ من است؛ و در ایشان جلال یافته‌ام. 11بیش از این در جهان نمی‌مانم، امّا آنها هنوز در جهانند؛ من نزد تو می‌آیم. ای پدرِ قدّوس، آنان را به قدرت نام خود که به من بخشیده‌ای حفظ کن، تا یک باشند، چنانکه ما هستیم. 12من آنها را تا زمانی که با ایشان بودم، حفظ کردم، و از آنها به قدرت نام تو که به من بخشیده‌ای، محافظت نمودم. هیچ‌یک از ایشان هلاک نشد، جز فرزند هلاکت، تا گفتۀ کتب مقدّس به حقیقت پیوندد. 13امّا حال نزد تو می‌آیم، و این سخنان را زمانی می‌گویم که هنوز در جهانم، تا شادی مرا در خود به کمال داشته باشند. 14من کلام تو را به ایشان دادم، امّا دنیا از ایشان نفرت داشت، زیرا به دنیا تعلّق ندارند، چنانکه من تعلّق ندارم. 15درخواست من این نیست که آنها را از این دنیا ببری، بلکه می‌خواهم از آن شَرور حفظشان کنی. 16آنها به این دنیا تعلّق ندارند، چنانکه من نیز تعلّق ندارم. 17آنان را در حقیقت تقدیس کن؛ کلام تو حقیقت است. 18همان‌گونه که تو مرا به جهان فرستادی، من نیز آنان را به جهان فرستاده‌ام. 19من خویشتن را به‌خاطر ایشان تقدیس می‌کنم، تا ایشان نیز به حقیقت تقدیس شوند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *