مزمور 1:109- 5 و 30- 31
ای خدای تسبیح من، خاموش مباش! زیرا که دهان شرارت و دهان فریب را بر من گشودهاند و به زبان دروغ بر من سخن گفتهاند. به سخنان کینه مرا احاطه کردهاند و بی سبب با من جنگ نمودهاند. به عوض محبت من، با من مخالفت میکنند و اما من دعا و به عوض نیکویی به من بدی کردهاند و به عوض محبت، عداوت نموده. خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت، زیرا که به دست راست مسکین خواهد ایستاد تا او را از آنانی که بر جان او فتوا میدهند برهاند.
داوود
داوود بسیار بسیار غمگین است. بهترین دوستانش یا وی را رها کردهاند و یا حتی بدتر، بر ضدش برخاستهاند. داوود از این بابت جسماً، روحاً و احساساً رنج میکشد. او میتواند با این واقعیت کنار بیاید که دشمنان واقعیاش به مخالفت با وی برخیزند، اما اینکه میبیند دوستانش هم در ردیف دشمنان قرار گرفتهاند، عمیقاً روحش را جریحهدار میسازد.