مرقس 3:14
... زنی با ظرفی مرمرین از عطری بسیار گرانبها، از سنبل خالص، نزد عیسی آمد و ظرف را شکسته، عطر را بر سر او ریخت
لی آن
راز پراکندهشدن عطر خداوند از طریق ما، همین شکسته و ریخته شدن است. خیلی وقتها نمیتوانیم ریخته شویم، چون دوست نداریم شکسته شویم. پیش از ریختهشدن باید نخست شکسته شد. هر یک از ما در درون خود «عطری» دارد، اما ظرف خودخواهی باید شکسته شود. هنگامی که خودخواهی و خودمحوری هنوز شکسته نشده است، رایحهٔ دلپذیر عطر نمیتواند به بیرون بتراود. «قربانیهای خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد» (مزمور17:51).
این شکستگی ممکن است نتیجه توبه از گناه، پذیرش شرایط یا آمادگی قلبی برای تقدیم چیزی بسیار عزیز به خداوند باشد. ثمرهٔ این شکستگی آن خواهد بود که رایحهای دلپذیر از روح ما بلند خواهد شد و مشام کسانی را که پیرامونمان هستند، نوازش خواهد کرد.