روز به روز ۱۷ اردیبهشت

شبان سموئیل لمب

یک مسیحی در رنج هیچ‌وقت نباید به رنجی که می‌کشد، افتخار کند. بعضی‌ها به‌خاطر گناهانی که مرتکب شده‌اند رنج می‌کشند. رنج‌های ایشان اصلاً جایی برای بالیدن ندارد، اما اصولا رنج‌کشیدن برای ایشان «نیکوست» چرا که خدا از طریق همین رنج‌هاست که آنها را به‌سوی خود باز می‌خواند. من بیش از بیست سال به‌خاطر ایمانم در زندان بوده‌ام. در خلال این سال‌ها رنج‌ها و آزارهای بسیاری را تجربه کردم. هر روز از خداوند می‌خواستم یاریم دهد تا در درد و اندوه هر چه که می‌خواهد باشد، نسبت به وی وفادار بمانم.
خدا را شکر که دعاهایم را مستجاب فرمود. من به این نمی‌بالم، چون خودم کاری نکردم، بلکه او بود که به من قدرت می‌داد. اگر به قدرت خودم می‌خواستم متکی باشم، تا به حال سی بار، یا اصلاً سیصد بار او را انکار کرده بودم. آنکه به‌خاطر گناهش در رنج است، بگذار توبه کند و به‌سوی خدا بازگردد. آنکه برای مسیح محکم می‌ایستد، بگذار به خداوند فخر نماید.