روز به روز ۲۲ اردیبهشت

شبان سموئیل لمب

هنگامی که به‌خاطر ایمانمان به عیسای مسیح متحمل رنج می‌شویم، نباید به هیچ‌روی به خدا گله و شکایت نماییم یا از آنانی که مسبب رنج ما شده‌اند، متنفر شویم. کتاب مقدس بارها و بارها به ما می‌آموزد که رنج‌کشیدن یکی از نشانه‌های شاگردی راستین است. آنانی که لب به شکایت می‌گشایند، تنها رنج بیشتری می‌برند و از این رو پیروزی خود را از دست می‌دهند. از‌دست‌دادن پیروزی برابر است با از‌دست‌دادن برکات خدا. بنابراین سختی‌ها و زحمات، هنگام تجربه مدد الهی هستند و آیا این همان چیزی نیست که ما می‌خواهیم: کمک خدا؟ «خدا ملجا و قوت ماست و مددکاری که در تنگی‌ها فورا یافت می‌شود.» من این فرصت مغتنم را داشتم که 21 سال در زندان دوران کیفری خود را بگذرانم. کیفر، اصطلاحی بود که متهم‌کنندگان من بر این دوره نهاده بودند. اما برای من یک فرصت مغتنم از کار درآمد. سختی‌ها بسیار بودند. آه که چقدر مشتاق یاری خدا بودم.
این حقیقت روحانی را آنجا آموختم که: «هرچه نیاز بیشتر باشد، مدد نیز بیشتر خواهد بود.چه برکتی.»
به جرأت می‌گویم اگر واعظی هرگز رنج نکشیده باشد، نمی‌تواند مفهوم مدد الهی را به‌طور کامل درک نماید. من زحمات بسیاری را تجربه کرده‌ام… همین زحمات راه را برای دیدن کمک‌های فراوان خدا گشود. مدد الهی هم در دسترس من است و هم در دسترس شما.