Today's word: اشعیا ۵۵:۱-۱۱ | Bible Study: اعمال ۱۰:۴۴ تا آخرمزمور ۹۸اول یوحنا ۵:۱-۶

در زمان بحران‌ها، چگونه در خود امید پدید می‌آوریم؟ در دوره‌ای که فصل‌های ۴۰ تا ۵۵ از کتاب اشعیا نوشته می‌شد، یهودیان در مملکت بابل در تبعید بسر می‌بردند (تبعیدی که به سال ۵۹۷ قبل از میلاد آغاز شد)، و آنچه را که برایشان پرارزش‌ترین و عزیزترین بود، از کف داده بودند. فصل ۵۵ این قسمت را با قدرت به اوج می‌رساند و نبوتی است در مورد امید برای بازگشت قوم اسرائیل از تبعید. این امید حالتی عملی دارد، یعنی هم امور مادی را در بر می‌گیرد و هم امور روحانی را. آب، شراب، شیر و نان تصاویری هستند از زندگی کاملی که خدا عنایت می‌فرماید. اما این امید، مذهبی و اجتماعی و سیاسی نیز هست، و تبعاتش به همۀ «قوم‌ها» می‌رسد.

به منظور دریافت این زندگی جدید، کار اساسی اینست که آنچه را که خدا می‌فرماید، بشنویم: «از من بشنوید تا جانهایتان تازه گردد». سخنان و کلام خدا واقعیت‌هایی غیر قابل تصور را به‌همراه می‌آورد، از همه مهم‌تر، بخشایش، شادی و آرامش را. این کلام در تحقق‌بخشیدن به اهداف خدا، بی‌نهایت قابل اعتماد است. آنچه در قلب آن قرار دارد، اسرار و ابتکار عمل خدایی است که افکار و راههایش بس فراتر از افکار و راههای ما هستند.

آیا می‌توانیم اجازه دهیم که افکار و راههای خدا، ذهن و نقشه‌هایمان را بسط و گسترش دهند؟ تصویری که می‌توانیم تجسم کنیم، اینست که کلام خدا را به آب باران تشبیه کنیم، آبی که وارد گیاهانی می‌شود که روز به روز رشد می‌کنند. عمل شنیدن که اکنون با خواندن کتاب‌مقدس به آن مشغولید، عملی است حیات‌بخش. وعده‌ای که می‌دهد، به عظمت پیوستن به تمامی خلقت، در خلسۀ شادی در «محبت بی‌زوال و پایدار» خداست

Bible Study

اشعیا ۵۵:۱-۱۱

«ای جمیع تشنگان، نزد آبها بیایید و ای شما که نقره‌ای ندارید، بیایید، بخرید و بخورید! بیایید شراب و شیر را بی‌نقره و بی‌بها بخرید! چرا نقره را برای آنچه نان نیست خرج می‌کنید، و محنت خویش را برای آنچه سیر نمی‌کند؟ به‌دقّت به من گوش فرا داده، چیزهای نیکو بخورید تا جان شما از بهترین خوراکها لذت برَد. گوش فرا داده، نزد من آیید؛ از من بشنوید، تا جانهای‌تان زنده گردد. من با شما عهد جاودانی خواهم بست، همانند محبت وفادارانه‌ام به داوود. هان من او را شاهدی برای طوایف ساختم، رهبر و حاکم بر طوایف. به‌یقین قومهایی را که نمی‌شناسی فرا خواهی خواند، و قومهایی که تو را نمی‌شناسند نزدت خواهند شتافت، به سبب یهوه خدایت که قدوس اسرائیل است، زیرا که تو را شکوه و جلال بخشیده است.» «خداوند را حینی که یافت می‌شود بجویید، و تا زمانی که نزدیک است او را بخوانید. شریر راههای خود را ترک گوید، و شخص بدکار افکار خویش را؛ به سوی خداوند بازگردد، که بر وی رحم خواهد کرد؛ و به سوی خدایمان بیاید، که او را به‌فراوانی خواهد آمرزید.» خداوند می‌فرماید: «افکار من افکار شما نیست، و نه راههای من، راههای شما. چنانکه باران و برف از آسمان می‌بارد، و دیگر بدان‌جا بازنمی‌گردد، بلکه زمین را سیراب کرده، آن را بارور و برومند می‌سازد، و برزگر را بذر و خورنده را نان می‌بخشد، زیرا چنانکه آسمان از زمین بلندتر است، راههای من نیز از راههای شما و افکار من از افکار شما بلندتر است. همچنان خواهد بود کلام من که از دهانم صادر می‌شود؛ بی‌ثمر نزد من باز نخواهد گشت، بلکه آنچه را خواستم به جا خواهد آورد، و در آنچه آن را به انجامش فرستادم کامران خواهد شد.

اعمال ۱۰:۴۴ تا آخر

پطرس هنوز سخن می‌گفت که روح‌القدس بر همۀ آنان که پیام را می‌شنیدند، نازل شد. شماری از ایماندارانِ یهودی‌نژاد که همراه پطرس آمده بودند، چون دیدند روح‌القدس حتی بر غیریهودیان نیز فرو ریخته است، در حیرت افتادند. زیرا شنیدند که ایشان به زبانهای غیر سخن می‌گویند و خدا را می‌ستایند. آنگاه پطرس گفت: «حال که اینان روح‌القدس را درست همانند ما یافته‌اند، آیا کسی می‌تواند از تعمیدشان در آب مانع گردد؟» پس دستور داد ایشان را در نام عیسی مسیح تعمید دهند. آنگاه از پطرس خواستند چند روزی با ایشان بماند.'

مزمور ۹۸

برای خداوند سرودی تازه بسرایید، زیرا کارهای شگفت کرده است! دست راست و بازوی قدوسش نجات را برای او به عمل آورده است. خداوند نجات خود را اعلام فرموده، و عدالت نجاتبخش خویش را در نظر قومها آشکار ساخته است. او محبت و وفاداری خود را نسبت به خاندان اسرائیل به یاد آورده است؛ همۀ کرانهای زمین نجات خدای ما را دیده‌اند. ای تمامی زمین، برای خداوند فریاد شادمانی سر دهید! بانگ برآورید! هلهله کنید! بسرایید! خداوند را با چنگ بسرایید، با چنگ و با آوای نغمات. با کَرِناها و آوای سُرنا، به حضور یهوه پادشاه بانگ شادی برآورید! دریا و هر چه در آن است بخروشد؛ جهان و همۀ ساکنان آن! نهرها دستک زنند، و کوهها فریاد شادمانی سر دهند، در حضور خداوند، زیرا که برای داوری زمین می‌آید. او جهان را به عدالت داوری خواهد کرد، و قومها را به انصاف.'

اول یوحنا ۵:۱-۶

هر که ایمان دارد عیسی همان مسیح است، از خدا مولود شده است؛ هر که پدر را محبت می‌کند، فرزند او را نیز محبت می‌کند. از این‌جا می‌دانیم فرزندان خدا را محبت می‌کنیم که خدا را محبت می‌کنیم و از احکام او اطاعت می‌نماییم. محبت به خدا همین است که از احکام او اطاعت کنیم و احکام او باری گران نیست. زیرا هر که از خدا مولود شده است، بر دنیا غلبه می‌یابد و این است غلبه‌ای که دنیا را مغلوب کرده است، یعنی ایمان ما. کیست آن که بر دنیا غلبه می‌یابد جز آن که ایمان دارد عیسی پسر خداست؟ اوست آن که با آب و خون آمد، یعنی عیسی مسیح. تنها نه با آب، بلکه با آب و خون؛ و روح است که شهادت می‌دهد، چون روح، حق است. '

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *