نامه به کلیسای تیاتیرا: وفاداری
«من از اعمال تو، از محبت و وفاداری و خدمت و پایداری تو آگاهم، و آگاهم که اعمال تو اکنون بیش از گذشته است.» مکاشفه ۲: ۱۹
تیاتیرا شهری در غرب آسیای صغیر و در حد فاصل شهرهای پرغامُس و ساردس واقع شده بود. به احتمال زیاد این شهر توسط لیدیاییها با نام باستانی «پلوپیا Pelopia» تأسیس شده بود. این شهر بعدها در حدود سال ۲۹۰ قبل از میلاد به مستعمرهٔ مقدونی تبدیل شد و به تیاتیرا تغییر نام داد.
«… و اینکه اعمال آخر تو بیشتر از اول است»، جملهای بسیار کلیدی و مهم است. برای بسیاری که به مسیح ایمان آورده و در وی تعمید یافتهاند، یک نقطهٔ آغازین وجود دارد: نقطهای که در آن با اشتیاق فراوان تصمیم گرفتهاند تا زندگی خود را به خداوند تقدیم کنند، اما پس از مدتی که از ایمان میگذرد، به مرور دچار روزمرگی شده و سرد میشوند. گویی دیگر آن آتش اشتیاق و وجد ایمان اطفا شده است، مانند کلیسای افسس «لکن بحثی بر تو دارم که محبت نخستین خود را ترک کردهای. پس بخاطر آر که از کجا افتادهای و توبه کن و اعمال نخست را بعمل آور…» (مکاشفه ۲: ۴ – ۵)ِ. اما کلیسای تیاتیرا چون کلیسای افسس در ایمان سرد نشده است، بلکه به عهدی که در ابتدای ایمان با خدا بسته است وفادار مانده، در ایمان و اشتیاق خود ترقی کرده و آنچه که اکنون است از آنچه در ابتدا بوده بیشتر است. این باعث تشویق این کلیسا توسط مسیح رستاخیز کرده است.
مسیحیان دعوت شدهاند تا پیوسته نسبت به خدا وفادار بوده، در ایمان و اشتیاق خویش به مسیح ترقی کرده، قنطارهای اندک خویش را چندین برابر کرده و به خداوند تقدیم کنند. پاداش این وفاداری به خداوند، همانا سهیم شدن در خوشیای است که وی برای خادمان امین خود مهیا ساخته است: «…آفرین ای غلامِ نیک متدین! بر چیزهای اندک امین بودی، تو را بر چیزهای بسیار خواهم گماشت. به شادی خداوند خود داخل شو!» (متی ۲۵: ۲۱)
البته که این طریق، لابد از وسوسهها و لغزشها است و شریر کوشش میکند تا ایمانداران را به گناه و تمرد دچار ساخته، نسبت به وجود خدا، نیکویی و مرحمت وی دچار تردید سازد، اما میبایست پیوسته بهیاد داشت که خداوند وعده داده است که خون برهٔ خدا، قدرت و فیض لازم را به ایمانداران به جهت مقاومت در مقابل شریر عطا فرموده است: «شما از خدا هستید و بر ایشان غلبه یافتهاید؛ زیرا او که در شماست، بزرگتر است از آنکه در جهان است.» (اول یوحنا ۴: ۴)
Bible Study
مکاشفه ۲: ۱۹
من از اعمال تو، از محبت و وفاداری و خدمت و پایداری تو آگاهم، و آگاهم که اعمال تو اکنون بیش از گذشته است.