جمعه ۲۳ تیر

دو گروه از نجات‌یافتگان

«آنگاه شنیدم که شمار مُهرشدگان صد و چهل و چهار هزار تن از کل قبایل بنی‌اسرائیل بود.» مکاشفه ۴:۷

در این رؤیا یوحنا نام گروهی «صد‌و‌چهل‌وچهار‌هزار نفری» را می‌شنود که مُهری بر پیشانی دارند. مُهری که آنان را به‌عنوان متعلقین به خدا مشخص می‌نماید. مُهر انگشتر مُنَقَشی بود که آن را برای منقوش کردن موم مُذابی که سند را مختوم می‌کرد، به‌کار می‌بردند. مُهر مذکور در آیهٔ 4، نام خدای زنده است (مکاشفه 14 : 1).

در کتاب‌مقدس، عدد دوازده، نماد «کاملیت» است و در این آیه «صد‌و‌چهل‌وچهار‌هزار» معنی خاص دوازده ضرب‌در دوازده‌هزار را دارد (مکاشفه7 : 5 – 9). این گروه صد‌و‌چهل‌وچهار‌هزار نفری، مقدسین یهودی هستند (رومیان11 : 4 – 12) و مُهری که بر پیشانی آنها قرار دارد تضمینی مبتنی بر نجات یافتن آنها بر حسب فیض و ایمان به مسیح است.

این صد‌و‌چهل‌وچهار‌هزار نفر، می‌توانند گروهی از مبشران اسرائیلی‌تبار باشند که در دوران مصیبت عامل نجات بسیاری از یهود و غیر‌یهود می‌شوند و این گروه نوبر اسرائیل نوین هستند که با ایمان به مسیح نجات یافته‌اند (زکریا12 : 10).

با تاباندن نور باب یازده رسالۀ رومیان به باب هفت مکاشفه، پِی می‌بریم که سرانجام روزی فرا خواهد رسید که قوم اسرائیل نیز شاهدان مسیح می‌گردند و همان نقشی را بر عهده خواهند گرفت که پیش‌تر آن را درک نکرده بودند.

از آنجا که اسرائیل دوازده سبط دارد و رسولان که بنیان‌گزاران کلیسا هستند نیز دوازده نفرند، لذا از منظر نماد ‌شناسی  عدد صد‌و‌چهل‌وچهار‌هزار می‌تواند نماد اسرائیل روحانی راستین یعنی کلیسا نیز باشد (متی19 : 28 ؛ رومیان2 : 28 – 29).

نکتۀ قابل تعمق دیگرِ این رؤیا، حذف نام اسباط «دان» و «افرایم»، از میانِ نام‌ اسباطی است که یوحنا می‌شنود. اسقف آنتونیوس فکری گفته است که واژهٔ دان در عبری معنای «اَدا نشده» دارد و چون در مسیح همۀ وعده‌های خدا به قوم خود اَدا شده، در آخرالزمان از این سبط نامی برده نمی‌شود.

با توجه به نبوت یعقوب (پیدایش49 : 19)، عده‌ای بر این باور هستند که «ضد مسیح» از قبیلۀ دان بر می‌خیزد. بنابراین، نام این سبط از میان اسباط اسرائیل حذف شده و سبط منسی جایگزین آن شده، چنانکه نام سبط افرایم که به‌جای پرستش خدای قدوس، بعل را می‌پرستیدند نیز حذف شده و به‌جای آن سبط یوسف جایگزین شده.

در نهایت، تمامی نجات یافتگان روز عظیم داوری (مکاشفه6 : 17) مُهر شدۀ خدا و بَرّه هستند، مُهری که آنان را در مقابل شیطان محافظت می‌کند.