سه‌شنبه ۲۷ تیر

رؤیای یوحنا دربارهٔ طومار

«آنگاه در دست راست آن تخت‌نشین طوماری دیدم با نوشته‌هایی بر پشت و روی آن، و طومار به هفت مُهر مَمْهور بود.»

مکاشفه ۵ : ۱

یوحنا در دست خدا طوماری را می‌بیند که به هفت مُهر مخصوص مختوم است. واژهٔ کتاب در زبان یونانی به طوماری کاغذی از جنس پاپیروس اشاره دارد، طوماری از درون و بیرون مکتوب که نمونهٔ رایج انواع عهدنامه‌های دوران باستان است. در عهدنامه‌های آن دوران تمامی جزئیات قرارداد در داخل طومار و چکیدهٔ اهم متن معاهده در قسمت بیرونی یا پشت طومار مکتوب می‌شد. معمولاً هر دور که طومار را می‌پیچیدند، لبهٔ آن را ممهور می‌کردند تا کسی اجازهٔ گشودنش را نداشته باشد.

طومار مختوم به هفت مُهر حاوی گزارش داوری است که سرانجام باید انجام شود (حزقیال 2 : 9-10) و سپس، افق مطلب به عالمی گسترش می‌یابد که مقدرات آن به شکل طوماری سر‌به‌مُهر، به برهٔ فدیه سپرده می‌شود. بازنمایی برهٔ نزدیک اورنگ خدا، حکایت از رویدادهای زمان‌های آخر دارد که مُهرها یک‌به‌یک گشوده و پرده از رازها افکنده خواهد شد و تنها آن بره که برای نجات برگزیدگان ذبح شده و بر مرگ پیروز گشته به‌عنوان سرور تمام بشریت شایستهٔ برگشودن طومار است (رومیان ۴:۱ و ۱۲:۱۵).

در حدود سی بار لقب بره در کتاب مکاشفه به عیسی‌مسیح تعلق گرفته، بره‌ای که نشانه‌های عذاب خویش را بر خود دارد، اما ایستاده و ظفرمند است. به گفتهٔ ویکتورینوس پْتویی قدیمی‌ترین مفسر کلیسای غربی و اسقف پْتوی در اسلوونی، «منجی، آن شیر که باید پیروز می‌گشت، بره شد تا رنج بَرَد.» لذا، شیر سبط یهودا که از ریشهٔ داوود است، اقتدار و شایستگی گشودن طومار مختوم به هفت مُهر را دارد. (اشعیا 11 : 1 و 10)

امتناع از شناختن عیسی‌مسیح به‌عنوان بره‌ای که برای ذبح برده شد (اشعیا 53 : 7)، چشم‌پوشی از حقیقت است. آدمیان آنقدر نابینا گشته‌اند که نمی‌دانند مشیت خدا در باب انسان چیست (متی 15: 14 – 23 : 16) و این جهلِ در تشخیص، پیامد چیرگی شیطان بر جهان است که تنها بره قدرت زدودن آن را دارد. از نظر یوحنا عیسی برهٔ شام فصح نیز هست که با مرگ خویش بر صلیب گناه جهانیان را می‌زداید (یوحنا ۳۷:۱۹). مسیح، آن برهٔ خدا در چارچوب فصح یهودی (هفتهٔ مقدس) ذبح می‌شود (صلیب) و بدین سان، با تجدید رازآمیز عمل فدیه نجات را برای همگان میسر می‌سازد.