Today's word: متی ۶: ۱ | Bible Study: متی ۶: ۱- ۱۸
عبادت پنهان
آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند. متی ۶: ۱
ریاکاری در عبادت، وضعیتی است که بویژه افراد مذهبی در انجام عبادات شخصی خود گرفتار آن میشوند. شیوه و انگیزۀ عبادات ریاکاران مذهبی بهگونهای است که به عوض نزدیک کردن آنها به خدا، سبب ایجاد فاصلهای عمیق با خالق شده، آنها را کاملاً از مقصود خدا در انجام عبادات شخصی منحرف می کند.
عیسی، به وضوح این مشکل را در میان مذهبیون یهود زمان خویش مشاهده کرده، درصدد آن بود که شاگردان خود را از وجود یک چنین خطر مهلکی آگاه کند، تا در نتیجه بتواند آنها را به طرف عبادت حقیقی خدا هدایت کند. به همین خاطر، او بر نهان بودن عبادت به عنوان اصلی اساسی در عبادات شخصی، تاکید میورزید. عیسی ضمن برشمردن خطرات ظاهرسازی مذهبی، به شاگردان خود گوشزد میکرد که خدا باید هدف نهایی هر عبادت باشد. در نتیجه، آنهایی که بیتوجه به این هدف غایی عبادت در جستجوی تحسین انسان برای عبادات خود هستند، بر اساس کلام عیسی، مطمئناً از خدا پاداشی دریافت نمیکنند، زیرا که از ابتدا انتظار دریافت پاداش از انسان را هدف عبادت خود قرار دادهاند.
اما، جالب اینجاست که عیسی انتظار انسان از دریافت پاداش در عبادات را امری اشتباه و مردود نمیبیند. ممکن است این نگرش عیسی سبب شود که سخن او با مفهوم ثواب اشتباه گرفته شود. در اینجا مقصود عیسی بههیچوجه دریافت اعتبار مذهبی و یا به عبارتی افزوده شدن بر کفۀ کارهای خوب انسان نیست، بلکه او قصد دارد نشان دهد که خدا پاداش عبادت حقیقی را در خود عبادت قراردادهاست. آنگاه که دست چپ ما از صدقه دادن دست راست ما باخبر نشود، ما در فرآیند نهادینه کردن صفات الهی در وجود خود قرار خواهیم گرفت. زمانی که در خلوت، بهدور از حضور انسانِ دیگری به دعا مینشینیم، بدون شک جویای رابطه ای نزدیک و صمیمی با خدا هستیم؛ در اینصورت، حضور آرامیبخش خدا پاداش ما خواهدبود و هنگامی که بدون جلب توجه دیگران تن خود را در روزه فقط برای خدا ذلیل میکنیم، تنها او باقی میماند تا حاجت ما را برآورده کند.
عبادت نهان منجر به تغییر ما از درون می شود، همان پاداشی که حاصل تماس مستقیم و خالصانۀ ما با خداست.
Bible Study
متی ۶: ۱
آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند.
متی ۶: ۱- ۱۸
صدقه دادن
1«آگاه باشید که پارسایی خود را در برابر دیدگان مردم به جا میاورید، به این قصد که شما را ببینند، وگرنه نزد پدر خود که در آسمان است، پاداشی نخواهید داشت.
2«پس هنگامی که صدقه میدهی، جار مزن، چنانکه ریاکاران در کنیسهها و کوچهها میکنند تا مردم آنها را بستایند. آمین، به شما میگویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافتهاند. 3پس تو چون صدقه میدهی، چنان کن که دست چپت از آنچه دست راستت میکند، آگاه نشود، 4تا صدقۀ تو در نهان باشد؛ آنگاه پدرِ نهانبینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.
دعا
5«هنگامی که دعا میکنی، همچون ریاکاران مباش که دوست میدارند در کنیسهها و سَرِ کوچهها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما میگویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافتهاند. 6امّا تو، هنگامی که دعا میکنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهانبینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.
7«همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آنگونه که اقوام بتپرست میکنند، زیرا میپندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب میشود. 8پس مانند ایشان مباشید، زیرا پدر شما پیش از آنکه از او درخواست کنید، نیازهای شما را میداند.
9«پس شما اینگونه دعا کنید:
«ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مقدّس باد.
10پادشاهی تو بیاید.
ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام میشود،
بر زمین نیز به انجام رسد.
11نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.
12و قرضهای ما را ببخش،
چنانکه ما نیز قرضداران خود را میبخشیم.
13و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از آن شریر رهاییمان ده.
[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]
14زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. 15امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.
روزه
16«هنگامی که روزه میگیرید، مانند ریاکاران تُرشرو مباشید، زیرا آنان حالت چهرۀ خود را دگرگون میکنند تا نزد مردم، روزهدار بنمایند. آمین، به شما میگویم، که پاداش خود را به تمامی یافتهاند. 17امّا تو چون روزه میگیری، به سر خود روغن بزن و صورت خود را بشوی 18تا روزۀ تو بر مردم عیان نباشد، بلکه بر پدر تو که در نهان است، و پدرِ نهانبینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.
