دیدار مریم باکره و مبارک با الیزابت
غَلـَیان حمد و ستایش حنّا از بابت ولادت پسرش، سموئیل، الگویی شد برای سرودی که مریم سرایید، آن هنگام که با عیسی باردار بود، و با خویشاوند خود، الیزابت، دیدار کرد، همان الیزابت که خودش با یحیی باردار بود (لوقا ۱:۴۶-۵۵). حنّا او را همچون خدایی پرستش کرد که نظم دنیا را بر هم میزند، و توانایان را رسوا میسازد و ناتوانان را کرامت میبخشد. او به وجد آمد، چرا که دعای فروتنانه، اما قلبیاش، برای داشتنِ فرزند اجابت شد، و اینک، در سخاوتی که برخاسته از قدرشناسیاش بود، پسر خود را به معبد آورده، او را به خداوند وقف کرد (اول سموئیل ۱:۲۸).
خدا بخشندهای سخاوتمند است، و به ما وعده داده که دعاهای قلبی ما را میشنود. او پیشاپیش از عمیقترین نیازها و آرزوهای ما آگاه است و ما را الهام میبخشد که چه چیزی بیش از همه به خیریت ماست. اما هدایا و عطایایی که او اینچنین سخاوتمندانه به ما میبخشد، برای این نیستند که برای خود ذخیره کنیم یا تحت کنترل خود درآوریم. حنّا میتوانست سموئیل را برای خود نگاه دارد؛ مریم میتوانست بکوشد تا سرنوشت عیسی را تعیین کند؛ الیزابت نیز میتوانست مانع تحقق دعوت یحیی گردد. اما الگوی مسیحی چیزی نیست جز هدیه در مقابل هدیه. ما آنچه را که بعنوان هدیه دریافت داشتهایم، پس میدهیم، زیرا فقط با این کار است که هدیۀ خدا میتواند بهترین نتیجه را به بار بیاورد. در یکی از سرودهای کلیسایی چنین آمده: «هر هدیهای را که خودت عنایت فرمودهای، بلند کن. بهترینهای ما پست هستند، مگر زمانی که بسوی آسمان برافراشته گردند.»
Today's Prayer
ای خدای توانا،
که با فیض تو، الیزابت با مریم شادی نمود
و او را همچون مادر خداوندگار تحیت گفت:
بر خدمتگزاران حقیرت نظر لطف و کرم بیفکن
تا همصدا با مریم، بتوانیم نام مقدست را عظیم بداریم،
و برای پسرش، نجاتدهندۀ ما، فریاد شادی سر دهیم،
هماو که با تو زنده است و سلطنت میکند،
در اتحاد با روحالقدس،
یک خدا، اکنون و تا ابدالآباد.
Bible Study
اول سموئیل ۲:۱-۱۰
حَنّا دعا کرده، گفت:
«دل من در خداوند به وجد میآید،
و شاخ من در خداوند برافراشته شده است.
دهانم بر دشمنانم فخر میکند،
زیرا که در نجات تو شادمانم.
«قدّوسی همچون یهوه نیست،
زیرا غیر از تو دیگری نیست،
و نه صخرهای همچون خدای ما.
«سخنان کِبرآمیز دیگر مگویید،
و غرور از دهانتان بیرون میاید؛
زیرا یهوه، خدای دانا است،
و اعمال به او سنجیده میشود.
کمانِ زورآوران شکسته شده،
اما لغزشخوردگان کمر خود را به قوّت بستهاند.
آنان که سیر بودند خویشتن را برای لقمه نانی اجیر ساختهاند،
اما گرسنگان اکنون بینیازند.
زن نازا هفت فرزند زاده است،
اما آن که فرزندان بسیار داشت، تنها مانده است.
خداوند میمیراند و زنده میکند؛
به گورفرو میبرد و برمیخیزاند.
خداوند فقیر میسازد و غنی میگرداند؛
پست میسازد و برمیافرازد.
بینوا را از خاک بر پا میدارد،
و نیازمند را از مَزبَله برمیگیرد
تا آنان را با امیران نشانَد،
و وارث کُرسی جلال گردانَد.
زیرا ستونهای زمین از آنِ خداوند است،
و جهان را بر آنها قرار داده است.
«او قدمهای سرسپردگانِ خود را پاس میدارد،
اما شریران در تاریکی خاموش خواهند شد،
زیرا انسان به نیروی خود چیره نخواهد گشت.
آنان که با خداوند دشمنی میورزند، در هم خواهند شکست؛
او از آسمان بر ایشان رعد خواهد فرستاد.
خداوند بر کَرانهای زمین داوری خواهد کرد؛
او پادشاهِ خود را نیرو خواهد بخشید
و شاخ مسیح خود را بر خواهد افراشت.»
مزمور ۸۵
خداوندا، بر سرزمین خویش نظر لطف افکندی،
و سعادت گذشته را به یعقوب بازگردانیدی!
تقصیر قوم خود را آمرزیدی
و همۀ گناهانشان را پوشانیدی! سِلاه
تمامی غضب خویش را برگردانیدی
و از حدت خشم خویش بازگشتی!
ای خدای نجات ما،
ما را بازگردان،
و غضبت را از ما برگیر!
آیا تا ابد بر ما خشم خواهی گرفت؟
آیا خشم خود را نسل اندر نسل طول خواهی داد؟
آیا دیگر بار احیایمان نخواهی کرد
تا قومت در تو شادی کنند؟
خداوندا، محبت خویش را به ما بنما،
و نجات خود را بر ما عنایت فرما!
باشد که آنچه خداْ یهوه خواهد گفت، بشنوم؛
زیرا او به قوم خود، و به سرسپردگان خویش،
سلامتی را ندا خواهد کرد؛
اما مباد که به سوی جهالت بازگردند.
بهیقین که نجات او به ترسندگانش نزدیک است،
تا جلال در سرزمین ما ساکن شود.
محبت و وفاداری با هم ملاقات خواهند کرد؛
عدالت و سلامتی یکدیگر را خواهند بوسید.
وفاداری از زمین خواهد رویید،
و عدالت از آسمان خواهد نگریست.
آری، خداوند آنچه را نیکوست، عطا خواهد فرمود،
و سرزمین ما حاصلخیز خواهد بود.
عدالت پیشاپیش وی خواهد رفت
و راهی برای قدمهای او مهیا خواهد ساخت.
مزمور ۱۵۰
هللویاه!
خدا را در قُدسش بستایید!
او را در فَلَکِ پرقدرتش بستایید!
او را به سبب کارهای مقتدرانهاش بستایید!
او را فراخور عظمتِ بسیارش بستایید!
او را با نوای کَرِنا بستایید!
او را با چنگ و بربط بستایید!
او را با دف و رقص بستایید!
او را با سازهای زِهی و نی بستایید!
او را با سَنجها بستایید!
او را با سَنجهای بلندآوا بستایید!
هر چه جان دارد خداوند را بستاید!
هللویاه!
مرقس ۳:۳۱ تا آخر
آنگاه مادر و برادران عیسی آمدند. آنان بیرون ایستاده، کسی را فرستادند تا او را فرا خواند. جماعتی که گرد عیسی نشسته بودند، به او گفتند: «مادر و برادرانت بیرون ایستادهاند و تو را میجویند.» عیسی پاسخ داد: «مادر و برادران من چه کسانی هستند؟» آنگاه به آنان که گردش نشسته بودند، نظر افکند و گفت: «اینانند مادر و برادران من! 5هر که ارادۀ خدا را به جای آورَد، برادر و خواهر و مادر من است.»