Today's word: لوقا ۱۵:‏۱-‏۱۰ | Bible Study: ارمیا ۴:‏۱۱-‏۱۲ و ۲۲-‏۲۸مزمور ۱۴اول تیموتائوس ۱:‏۱۲-‏۱۷

وقتی چیزی را گم می‌کنیم، چه می‌کنیم؟

این دو مَثَل بیانگر تلاشی جدّی هستند برای پیدا کردن چیزی که برایمان بسیار ارزشمند است. جستجوی بی‌امان آن شبان و آن زن، شفقت فعالانۀ خدا را برای یکایک افرادی منعکس می‌سازد که گرفتار مشکلات شده‌اند. آفریدگار وفادار بی‌تفاوت نیست، بلکه با پشتکار و عزمی راسخ، به جستجوی آنانی بر می‌آید که از راه منحرف شده‌اند، تا ایشان را بار دیگر تحت مراقبت پرمحبتِ خود قرار دهد.

شادی حاصل از بازیافتن چیزی گمشده، به‌عنوان نقطۀ حیاتی هر دو مَثَل برجسته شده‌اند. شادی آن شبان و جشن آن زن با دوستان و همسایگان خود را می‌توان با شادی خدا برای گناهکارانی که توبه می‌کنند، مقایسه کرد. نکتۀ اصلی، شرایط و موقعیت توبه نیست، بلکه اشتیاق غیر قابل کنترل خدا برای بازگشت مردمان به نزد او، و شادی زائدالوصف اوست در هنگامی که ایشان در عمل باز می‌گردند.

عیسی دیدگاه منتقدان فریسی خود را، یعنی دیدگاهی که دیگران را قضاوت و محکوم می‌کند، با آغوش باز خدا و اقدام او برای بازآوردن گناهکاران را به‌صراحت در نقطۀ مقابل هم قرار می‌دهد. آیا جماعتِ هم‌عهد با خدا، جامعه یا مکانی است برای تحسین و تمجید افرادِ بافضیلت، یا پناهگاهی است برای شکست‌خوردگان و خطاکاران؟ هر فرد ایماندار و هر کلیسا باید از خود بپرسد که آیا به شکلی اصیل و واقعی، در اشتیاق وافر خدا برای رفتن به سراغ افرادی که راه را گم کرده‌اند، شریک هستند یا نه؟ و آیا در شادی الهی در هنگامی که گمشدگان باز می‌گردند، سهیم هستند یا نه؟

Bible Study

لوقا ۱۵:‏۱-‏۱۰

و امّا خَراجگیران و گناهکاران جملگی نزد عیسی گرد ‌می‌آمدند تا سخنانش را بشنوند. امّا فَریسیان و علمای دین همهمه‌کنان می‌گفتند: «این مردْ گناهکاران را می‌پذیرد و با آنان همسفره می‌شود.» پس عیسی این مَثَل را برایشان آورد: «کیست از شما که صد گوسفند داشته باشد و چون یکی از آنها گم شود، آن نود و نه را در صحرا نگذارد و در پی آن گمشده نرود تا آن را بیابد؟ و چون گوسفند گمشده را یافت، آن را با شادی بر دوش می‌نهد و به خانه آمده، دوستان و همسایگان را فرا می‌خواند و می‌گوید: ”با من شادی کنید، زیرا گوسفند گمشدۀ خود را بازیافتم.“ به شما می‌گویم، به همین‌سان برای یک گناهکار که توبه می‌کند، جشن و سرور عظیمتری در آسمان بر پا می‌شود تا برای نود و نه پارسا که نیاز به توبه ندارند. «و یا کدام زن است که ده سکۀ نقره داشته باشد و چون یکی از آنها گم شود، چراغی برنیفروزد و خانه را نروبد و تا آن را نیافته، از جُستن بازنایستد؟ و چون آن را یافت، دوستان و همسایگان را فرا می‌خواند و می‌گوید: ”با من شادی کنید، زیرا سکۀ گمشدۀ خود را بازیافتم.“ به شما می‌گویم، به همین‌سان، برای توبۀ یک گناهکار، در حضور فرشتگان خدا جشن و سرور بر پا می‌شود.»

ارمیا ۴:‏۱۱-‏۱۲ و ۲۲-‏۲۸

مزمور ۱۴

اول تیموتائوس ۱:‏۱۲-‏۱۷

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *