ایام عید پاک
یادبود رسولان، فیلیپس و یعقوب
امروز کلیسا یاد فیلیپس و یعقوب را گرامی میدارد. اگرچه در اناجیل اشارت اندکی به این شاگردان شده است (از یعقوب با صفت «کوچک» یاد شده است تا با یعقوب برادر یوحنا اشتباه گرفته نشود)، لیکن در مأموریت کلیسای اولیه، پیش از شهادتشان، وفادارانه نقش داشتهاند. نامهٔ یعقوب را احتمالاً یعقوب دیگری نوشته است که ممکن است برادر کوچک عیسای مسیح باشد که پس از رستاخیز او ایمان آورد و سپس رهبر کلیسای اولیهٔ اورشلیم شد.
سلامِ یعقوب خطاب به خوانندگانش، بهعنوان وارثان سنّت تورات و شریعت یهود است و آنان را به زندگی خداپرستانه ترغیب میکند. او با فرض رویارویی خوانندگانش با آزمایشها و وسوسهها، نامه را با تکرار مکررات آغاز نمیکند، بلکه تشویق میکند که آن را شادی بینگارند. این نخستین گام در مسیر تابآوردن در آزمایش و بلوغ نهایی در ایمان است. فقیر و غنی با ایمان به این که خدا پاسخ خواهد داد، باید در پی حکمت باشند. فقط بر این مبناست که او در ادامهٔ نامه توصیههای مفصلی میکند که بسیاری از آنها از تعلیم عیسی بهره گرفتهاند.
پند یعقوب ما را نیز فرا میخواند تا هنگام رویارویی با سختیها آگاهانه شاد باشیم و در موقعیتهای پیچیده بهجای تسکین فوری مشکل، در پی حکمت برآییم. به عبارت دیگر، بهجای تمرکز بر مشکلاتمان، به تصویر وسیعتر راههای سخاوتمندانهٔ خدا برای جهانیان توجه کنیم و در مسیر زندگی وفادارانه گام برداریم. احتمالاً فیلیپس و یعقوب نیز در مأموریتشان بهطور متناوب نیازمند توجه به این چشمانداز میشدند.