Today's word: اعمال رسولان ۷: ۵۹ – ۶۰ | Bible Study: * اعمال رسولان ۷: ۵۱ – ۶۰* رومیان ۳: ۲۱ - ۳۱
نجات فراگیر خدا
چون استیفان را سنگسار میکردند، او دعا کرده، گفت: “ای عیسای خداوند، روح مرا بپذیر!” سپس زانو زد و به آواز بلند ندا در داد که “خداوندا، این گناه را به پای ایشان مگذار.” این را گفت و بخفت.
اعمال رسولان ۷: ۵۹ – ۶۰
عیسی در بازجویی و محاکمۀ خود در حضور شورای یهود، سخن چندانی در دفاع از خود بر زبان نیاورد. همان شورا محاکمۀ شاگرد او استیفان را نیز بر عهده داشت. در این محاکمه، استیفان بجای دفاع از خود به دفاع از عیسی و ماموریت او پرداخت. روح خدا آنچنان استیفان را پر کرده بود که سخنان شجاعانۀ او قدرت پاسخگویی از همۀ حاضران را صلب کرد. در نتیجه، به غیر از ابراز خشم و نفرت هیچ کار دیگری از این دشمنان ساخته نبود. همانهایی که اتهام کفر بر عیسی وارد کرده بودند، به بهانهای دیگر قصد آن کردند که شاگرد او را نیز با همان اتهام به کام مرگ بسپارند. در این میان شباهت سخنان استیفان به سخنان عیسی در لحظات پیش از مرگ حاکی از این است که او تا چه اندازه برای پیوستن به خداوند خود آماده بود. بدون شک استیفان در آن لحظات سخت و دردناک که مردم با خشم سنگها بر سر و روی او پرتاب میکردند، با نیروی انسانی خود قادر به کنترل سخنان خود نبود، بلکه به روشنی این روح القدس بود که او را از آرامش الهی لبریز کرده، سخنانی شبیه به سخنان عیسی بر روی صلیب را بر دهان استیفان نهاد. بدین ترتیب همانگونه که عیسی با صدای بلند روح خود را به پدر سپرد (لوقا ۲۳: ۴۶)، استیفان نیز روح خود را به دستهای امن عیسی سپرد. سپس همان روحی که سبب شد عیسی از بالای صلیب برای مصلوب کنندگان خویش طلب بخشش کند (لوقا ۲۳: ۳۴) استیفان را نیز بر آن داشت که در آخرین لحظۀ زندگی از حق خود برای اجرای عدالت خدا گذشته، از خدا بخواهد که گناه سنگسار کردن او را به حساب این افراد نگذارد.
بخششی که روح عیسی در قلوب شاگردان او جاری کرده بود، دغدغۀ اجرای مو به موی شریعت و مجازات خاطی را از خاطر آنان زدوده بود. شهادت استیفان آغازی است بر آشکار شدن تمایز مسیحیت از باورهای سنتی یهود. این پیام بخشش خداست برای هرکس که عیسی را بپذیرد؛ پیامی که دیگر محدود به یهود نیست.
Bible Study
اعمال رسولان ۷: ۵۹ – ۶۰
59چون استیفان را سنگسار میکردند، او دعا کرده، گفت: «ای عیسای خداوند، روح مرا بپذیر!» 60سپس زانو زد و به آواز بلند ندا درداد که «خداوندا، این گناه را به پای ایشان مگذار.» این را گفت و بخفت.
* اعمال رسولان ۷: ۵۱ – ۶۰
50مگر دست من این همه را نساخته است؟“‘
51«ای قوم گردنکش، ای کسانی که دلها و گوشهایتان ختنهناشده است! شما نیز همچون پدران خود همواره در برابر روحالقدس مقاومت میکنید. 52کدام پیامبر است که از دست پدران شما آزار ندیده باشد؟ آنان حتی پیامبرانی را که ظهور آن پارسا را پیشگویی کرده بودند، کشتند؛ و اکنون شما تسلیمکننده و قاتل خودِ او شدهاید، 53شمایی که شریعت را که به واسطۀ فرشتگان مقرر گردید، دریافت کردید امّا از اطاعت آن سر باز زدهاید.»
سنگسار شدن استیفان
54چون این سخنان را شنیدند، برافروختند و به سبب او دندانهای خود را به هم فشردند. 55امّا استیفان پر از روحالقدس به آسمان چشم دوخته، جلال خدا را دید و عیسی را که بر دست راست خدا ایستاده بود. 56پس گفت: «هماکنون آسمان را گشوده و پسر انسان را بر دست راست خدا ایستاده میبینم.»
57در آن دم گوشهای خود را گرفته، نعرهای بلند برکشیدند و همگی با هم به سوی او حمله بردند 58و او را کشانکشان از شهر بیرون برده، سنگسار کردند. شاهدان جامههای خود را نزد پاهای جوانی سولُس نام گذاشتند.
59چون استیفان را سنگسار میکردند، او دعا کرده، گفت: «ای عیسای خداوند، روح مرا بپذیر!» 60سپس زانو زد و به آواز بلند ندا درداد که «خداوندا، این گناه را به پای ایشان مگذار.» این را گفت و بخفت.
* رومیان ۳: ۲۱ - ۳۱
پارسا شمرده شدن از طریق ایمان
21امّا اکنون جدا از شریعت، آن پارسایی که از خداست به ظهور رسیده است، چنانکه شریعت و پیامبران بر آن گواهی میدهند. 22این پارسایی که از خداست از راه ایمان به عیسی مسیح است و نصیب همۀ کسانی میشود که ایمان میآورند. در این باره هیچ تفاوتی نیست. 23زیرا همه گناه کردهاند و از جلال خدا کوتاه میآیند. 24امّا به فیض او و به واسطۀ آن بهای رهایی که در مسیحْ عیسی است، بهرایگان پارسا شمرده میشوند. 25خدا او را چون کفّارۀ گناهان عرضه داشت، کفّارهای که توسط خون او و از راه ایمان حاصل میشود. او این را برای نشان دادن عدالت خود انجام داد، زیرا در تحمل الهی خویش، از گناهانی که پیشتر صورت گرفته بود، چشم پوشیده بود. 26او چنین کرد تا عدالت خود را در زمان حاضر ثابت کند، و تا خودْ عادل باشد و کسی را نیز که به عیسی ایمان دارد، پارسا بشمارد.
27پس دیگر چه جای فخر است؟ از میان برداشته شده است! بر چه پایهای؟ بر پایۀ شریعتِ اعمال؟ نه، بلکه بر پایۀ قانون ایمان. 28زیرا ما بر این اعتقادیم که انسان از راه ایمان و بدون انجام اعمالِ شریعت، پارسا شمرده میشود. 29آیا خدا فقط خدای یهودیان است؟ آیا خدای غیریهودیان نیست؟ البته که او خدای غیریهودیان نیز هست. 30زیرا تنها یک خدا وجود دارد، و این خدا ختنهشدگان را بر پایۀ ایمان و ختنهناشدگان را نیز بر پایۀ همان ایمان، پارسا خواهد شمرد. 31پس آیا شریعت را با این ایمان باطل میسازیم؟ هرگز! بلکه آن را استوار میگردانیم.
