عیسی پس از ارائهٔ وعدهٔ روحالقدس، آن «مُدافع» که «همه چیز را به شما خواهد آموخت» (یوحنا ۱۴:۲۵)، موضوع تاک را مطرح میفرماید. موضوعی که در آن، تاک نماد پیوندداشتن و رشد و نموّ است و شالودهای برای هدیهٔ روحالقدس را فراهم میسازد. روحالقدس تسلیدهندهای است که از سوی «پدر» فرستاده خواهد شد تا خدمت عیسی را بهواسطهٔ شاگردان ادامه دهد، حتی در غیاب جسمانی عیسی. شاگردان همان شاخههایی هستند که تماماً با حیات و محبت خدا پیوند دارند و از آنها لبریزند. آنها وظیفه دارند «میوه» بیاورند، یا به بیانی دیگر، کارهای خدا را بهانجام برسانند. قاعدتاً شاگردان با موضوع تاک بهعنوان تصویری از اسرائیل در عهد قدیم بسیار آشنا بودند: «اسرائیل تاکی برومند است» (هوشع ۱۰:۱). این وسوسه وجود دارد که تصور کنیم عیسی به این شکل، «جایگزین» یهودیان در طرح خدا میگردد، خصوصاً آنطور که غیریهودیان به این آیه واکنش نشان میدادند. اما منظور عیسی این بود که تمام جهان را در وعدهٔ خدا سهیم گرداند و حضور زندهٔ او را در دسترس همهٔ قومها قرار دهد. این همان حضوری است که قوم یهود را در طول سرگردانیشان در بیابان همراهی میکرد، و در معبد نیز قرار داشت. شگفتانگیز این است که جلال خدا اکنون نیز به ما وعده داده شده است. بر هر یک از ما که «پیوند زده شدهایم» و از اینرو مدیون ریشههای یهودی هستیم، واجب است که با فروتنی در نیروی احیاکننده و پرمحبت خدا سهیم گردیم، هرچند که باید به دست باغبان هرس شویم.