سه‌شنبه ۲۰ تیر

نامه به کلیسای پِرگاموم: رنج

« می‌دانم کجا مسکن داری، آنجا که پایتخت شیطان است. با این همه به نام من وفادار مانده‌ای و حتی در ایام آنتیپاس، آن گواهِ امینِ من که او را در شهر شما که زیستگاه شیطان است کشتند، ایمانی را که به من داشتی انکار نکردی.»

مکاشفه ۲: ۱۳

‎شهر پِرگاموم مانند افسس و اسمیرنا شهری بندری و تجاری نبود. این‬‎ ‎شهر در دوران حکمرانی ائومنس دوم (۱۹۷ – ۱۵۹ قبل از میلاد Eumenes II) به شهری باشکوه سرشار از ساختمان‌های عمومی، معابد، گالری‌های هنری و با کتابخانه‌ای که رقیب کتابخانه اسکندریه بود، تبدیل شد. پِرگاموم به علت وجود معابد متعدد به شهر معابد نیز معروف بود.‬‬‬‬

عیسی مسیح پیام خود را به کلیسای پِرگاموم چنین آغاز می‌فرماید: «و به فرشته کلیسای در پِرگاموم بنویس این را می‌گوید او که شمشیر دو دمه تیز را دارد.» (مکاشفه ۲: ۱۲) «شمشیر دو دمه تیز» استعاره‌ای است که نشان‬‎ ‎دهندهٔ قدرت کلام خداست که در قلب ها نفوذ می‌کند. همچنین، نشانهٔ عدالت مقتدرانه خداست که از تمامی حکام این جهان از جمله قیصر که مسیحیان را مورد تعقیب و آزار قرار می‌داد قوی‌تر و مقتدر‌تر‬‎ ‎است.‬‬‬‬

به‌نظر بسیاری از مفسرین «جایی که شیطان ساکن است»، اشاره به امپراطوری ‬‎ ‎روم است که مسیحیان را مورد آزار قرار داده، به شهادت می‌رساند. به احتمال زیاد اشاره‬‎ ‎به « انطیپاس شهید» نیز اشاره به یکی از اولین شهدای مسیحی است که در درون زعامت نرون امپراطور روم (۵۴ – ۶۸ میلادی)، به دلیل نگاه داشتن نام خداوند به شهادت رسیده است.‬‬‬‬

مسیحیان برای اشاره به مسیح از اسم «خداوند» به یونانی «کوریوس κύριος»، استفاده می‌کردند در حالی که این همان کلمه‌ای بود که رومیان برای اشاره به قیصر‬‎ ‎ به‌کار می‌بردند و به این سبب بسیاری از مسیحیان به‌جهت حفظ اسم عیسی به‬‎ ‎شهادت رسیدند.‬‎‬‬‬‬

‎در طول تاریخ، مسیحیان پیوسته در راه ایمان دچار درد و رنج بسیار شده‌اند؛ زیرا در‬‎ ‎هر مقطع از تاریخ قیصرهایی‬‎ ‎بوده‌اند که به‌جهت اسم مبارک عیسی‌مسیح بر کلیسای او جفا رسانده‌اند، اما آن کس که «که شمشیر دو دمه تیز»‬‎ ‎دارد، بر ایشان داوری خواهد کرد و چنان که پیوسته کلیسای خود را محفوظ داشته است، همچنان حفظ خواهد کرد تا روزی‬‎ ‎که باز آید‬‎.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬