بازگشت ثانوی مسیح
« و آنگاه که رفتم و مکانی برای شما آماده کردم، باز میآیم و شما را نزد خود میبرم، تا آنجا که من هستم شما نیز باشید.»
«شما را بیکس نمیگذارم، نزد شما میآیم.»
یوحنا ۱۴: ۳ و ۱۸
در اعتقادنامه نیقیه که تقریبا مورد وثوق تمامی مسیحیان است چنین می خوانیم:
من ایمان دارم به خداوند یکتا، عیسای مسیح،
…بر حَسَب کتاب مقدس،
روز سوم رستاخیز نمود و به آسمان صعود کرد
و به دست راست پدر نشسته است و بار دیگر در جلال خواهد آمد
تا زندگان و مردگان را داوری کند و سلطنتش را پایان نخواهد بود.
آمدن درباره خداوند ما عیسی مسیح به معنای بازگشت پر جلال وی در پایان جهان و فرارسیدن ملکوت ابدی او است.
انسان به حسب ذات موجودی مرگ اندیش است به این معنی که انسان تنها موجودی است که مرگ خود را پیشبینی کرده، به عاقبت خود می اندیشد. مسالهٔ غایت در طول تاریخ بشریت، از جِبِلّی ترین و اساسی ترین پرسش برای انسانها بوده است.
عیسای مسیح به این پرسش اساسی بشریت چنین پاسخ می دهد:«من قیامت و حیات هستم. هر که به من ایمان آورد، اگر مرده باشد، زنده گردد.» (یوحنا ۱۱: ۲۵)
کلیسا در طول حیات خویش وعده بازگشت مسیح را پاس داشته، و دائماً در انتظار بازگشت ثانوی مسیح بوده است، زیرا این غایت تحقق وعدهٔ نجات کلیساست «باز میآیم و شما را برداشته با خود خواهم برد». آمدن پرجلال مسیح برای ایمانداران، دنیایی کاملا نوین ترسیم می کند، دنیایی که انبیایی چون اشعیا از پیش آنرا اعلام کرده اند «…و موت را تا ابدالآباد نابود خواهد ساخت و خداوند یهوه اشکها را از هر چهره پاک خواهد نمود…» (اشعیا ۲۵: ۸) لذا کلیسا همچون ده باکره دانا به چراغ دانهای خود توجه کرده است زیرا نمی داند داماد کی خواهد آمد، پس بر حسب فرمایش عیسی مسیح پیوسته کوشش کرده است تا با بیداری و هوشیاری آماده بازگشت خداوند عیسی مسیح، و پذیرش ملکوت پر جلال و جاودانی او باشد «… زیرا که نمیدانید در کدام ساعت خداوند شما میآید.» (متی ۲۴: ۴۲)
Bible Study
یوحنا ۱۴: ۳ و ۱۸
عیسی، تنها راه به سوی پدر
1«دل شما مضطرب نباشد. به خدا ایمان داشته باشید؛ به من نیز ایمان داشته باشید. 2در خانۀ پدر من منزل بسیار است، وگرنه به شما میگفتم. میروم تا مکانی برای شما آماده کنم. 3و آنگاه که رفتم و مکانی برای شما آماده کردم، باز میآیم و شما را نزد خود میبرم، تا آنجا که من هستم شما نیز باشید. 4جایی که من میروم راهش را میدانید.» 5توما به او گفت: «ما حتی نمیدانیم به کجا میروی، پس چگونه میتوانیم راه را بدانیم؟» 6عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچکس جز به واسطۀ من، نزد پدر نمیآید. 7اگر مرا میشناختید، پدر مرا نیز میشناختید؛ امّا پس از این او را میشناسید و او را دیدهاید.» 8فیلیپُس به او گفت: «سرور ما، پدر را به ما بنما، که همین ما را کافی است.» 9عیسی به او گفت: «فیلیپُس، دیری است با شما هستم و هنوز مرا نشناختهای؟ کسی که مرا دیده، پدر را دیده است؛ پس چگونه است که میگویی ”پدر را به ما بنما“؟ 10آیا باور نداری که من در پدرم و پدر در من است؟ سخنانی که من به شما میگویم از خودم نیست، بلکه پدری که در من ساکن است، اوست که کارهای خود را به انجام میرساند. 11این سخن مرا باور کنید که من در پدرم و پدر در من است؛ وگرنه به سبب آن کارها این را باور کنید.
12«آمین، آمین، به شما میگویم، آن که به من ایمان داشته باشد، او نیز کارهایی را که من میکنم، خواهد کرد، و حتی کارهایی بزرگتر از آن خواهد کرد، زیرا که من نزد پدر میروم. 13و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. 14اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد.
وعده روحالقدس
15«اگر مرا دوست بدارید، احکام مرا نگاه خواهید داشت. 16و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، 17یعنی روحِ راستی که جهان نمیتواند او را بپذیرد، زیرا نه او را میبیند و نه میشناسد؛ امّا شما او را میشناسید، چرا که نزد شما مسکن میگزیند و در شما خواهد بود.
18«شما را بیکس نمیگذارم؛ نزد شما میآیم. 19پس از اندک زمانی جهان دیگر مرا نخواهد دید، امّا شما خواهید دید، و چون من زندهام، شما نیز خواهید زیست. 20در آن روز، خواهید دانست که من در پدر هستم و شما در من و من در شما. 21آن که احکام مرا دارد و از آنها پیروی میکند، اوست که مرا دوست میدارد؛ و آن که مرا دوست میدارد، پدرم او را دوست خواهد داشت و من نیز او را دوست داشته، خود را بر او ظاهر خواهم ساخت.»
22یهودا، نه اَسخَریوطی، از او پرسید: «سرور من، چگونه است که میخواهی خود را بر ما ظاهر کنی، امّا نه بر این جهان؟» 23عیسی پاسخ داد: «اگر کسی مرا دوست بدارد، کلام مرا نگاه خواهد داشت، و پدرم او را دوست خواهد داشت، و ما نزد او خواهیم آمد و با او مسکن خواهیم گزید. 24آن که مرا دوست نمیدارد، کلام مرا نگاه نخواهد داشت؛ و این کلام که میشنوید از من نیست، بلکه از پدری است که مرا فرستاده است.
25«این چیزها را زمانی به شما گفتم که هنوز با شما هستم. 26امّا آن مدافع، یعنی روحالقدس، که پدر او را به نام من میفرستد، او همه چیز را به شما خواهد آموخت و هرآنچه من به شما گفتم، به یادتان خواهد آورد. 27برای شما آرامش به جا میگذارم؛ آرامش خود را به شما میدهم. آنچه من به شما میدهم، نه چنان است که جهان به شما میدهد. دل شما مضطرب و هراسان نباشد. 28شنیدید که به شما گفتم، ”من میروم، امّا باز نزد شما میآیم.“ اگر مرا دوست میداشتید، شادمان میشدید که نزد پدر میروم، زیرا پدر از من بزرگتر است. 29اکنون این را پیش از وقوع به شما گفتم، تا چون واقع شود ایمان آورید. 30فرصت چندانی باقی نمانده که با شما سخن بگویم، زیرا رئیس این جهان میآید. او هیچ قدرتی بر من ندارد؛ 31امّا من کاری را میکنم که پدر به من فرمان داده است، تا جهان بداند که پدر را دوست میدارم. برخیزید، برویم.
یوحنا ۱۴: ۱ - ۳۱
