متیاسِ رسول
از این قرائت میآموزیم که چگونه قدرت دگرگونکنندۀ روحالقدس بر رسولان مسیح و عدهای از پیروان او فروریخت، و ایشان را قادر ساخت تا کارهایی را بهعمل آورند که او بهانجام میرساند، و نیز زندگی تازهای را با خدا آغاز کنند. ایشان چون خود را اسرائیل نوین» تلقی میکردند، برایشان مهم بود که دوازده تن باشند. از اینرو، متیاس به جمع آنانی افزوده شد که شهادتشان در مقام رسول، قرار بود پی و بنیان کلیسا باشد.
چنین زندگیای نه فقط جالب، بلکه چالشانگیز نیز بود. پطرس آنانی را که شاهد این امور بودند، اندرز داد تا توبه کرده، تعمید یابند و روحالقدس را برای خودشان نیز دریافت کنند. در این نخستین پنتیکاست، ۳۰۰۰ نفر به جمع ایمانداران اضافه شدند.
سپس در آیات ۴۲ تا ۴۷، تصویر زیبایی را از زندگی کلیسای اولیه میبینیم. شاگردان در همه چیز شریک بودند. ایشان از نیازمندان دستگیری میکردند، خدا را میستودند و خود را وقف تعلیم و مشارکت و رفاقت، و نیز به شام خداوند و نیایش مینمودند. آنانی که شیوۀ زندگی ایشان را میدیدند، آکنده از حیرت میشدند، و افراد بیشتری به ایشان میپیوستند.
اینچنین خواهد بود وضعیت کلیسا، چنانچه ما نیز پر از روحالقدس زندگی کنیم، و در مقام شاگردانی وفادار، به شالودههای ایمانمان توجه نشان دهیم، به اموری که واقعاً حائز اهمیت هستند: یعنی محتوای ایمان و اعتقاداتمان؛ رفاقت و ارتباط صمیمانه با یکدیگر؛ گشادهدستی در حق نیازمندان و ایثار و فداکاری؛ دعا و شرکت در آیینهای مقدس کلیسا. آنگاه روحالقدس معلم ما خواهد بود.