چهارشنبه ۲۶ بهمن

تاک و شاخه ها

«من تاک هستم و شما شاخه‌‌‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوه بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد.»  یوحنا ۱۵: ۵

تمثیل تاک و شاخه های آن در سنت نبوتی کتاب مقدس وجود دارد، اما یوحنای انجیل‌نگار به آن معنایی به مراتب عمیق‌تر از سنت یهودی می‌بخشد.

مثال تاکستان در میان قوم برگزیده، امری معروف بود. درخت انگور به همراه درخت انجیر و زیتون سه درختی بودند که در عصر کتاب مقدس مظهر سرزمین موعود محسوب می‌شدند. (داوران ۹: ۷ -۱۳)

در سنت نبوتی، تصویر تاک گاهی برای اشاره به دوران مسیحایی و گاهی برای سراییدن محبت خدا به قوم خویش توسط انبیا به‌کار برده شده است (اشعیا ۵: ۱ – ۷)

تمثیل انجیل یوحنا تفاوتی آشکار با سایر تمثیل‌های عهد عتیق دارد. در تصور وی منظور تاکستان نیست بلکه خود تاک است. در این تصویر جدید قوم برگزیده تاک نیست، بلکه شخص عیسی تاک است و شاگردان و به طبع ایشان، ما شاخه‌های آن تاک هستیم. لذا چنانکه میان درخت تاک و شاخه‌ها یک رابطه حیاتی وجود دارد و شیرازه هر شاخه، از درخت حیات می‌یابد به‌همین قسم یوحنا پرده از حقیقتی ژرف بر‌می‌دارد، میان عیسی به عنوان تاک حقیقی و شاگردانش پیوستگی حیاتی وجود دارد، از این دریچه همچنان که هر باغبانی شاخه‌های بیهوده درخت را هرس می‌کند خدا نیز چنین خواهد کرد، خداوند شاخه‌های بی‌ثمر و مرده را بریده، در آتش می‌افکند.

در تمثیل تاک خبری از پیوند نیست، به قسمی که چون شاخه‌های پیوندی، اجزایی بیگانه و پیوند خورده به تنه باشند، بلکه شاخه‌ها با وی یک وجود را می‌سازند. در یک شخص یعنی عیسی مسیح کلمه خدا، تمامیت بشریت احیا شده، و او همه را در‌بر‌می‌گیرد و همه را در خود دارد. او تاک حقیقی، اسرائیل راستین است. هیچ‌کس نمی‌تواند جزو قوم خدا گردد و برای خدا میوه آورد، مگر آنکه متعلق به تاک حقیقی باشد. اصطلاح «در من» با تاکید تکرار شده، «زیرا جدا از من … یوحنا ۱۵:۵ » و به صراحت روشن می‌سازد که تنها از طریق ماندن در او و صمیمیت متقابل است که شاگردان می‌توانند میوه به بار آورده، «پدر را جلال دهند» (یوحنا ۱۵: ۸) و هر عمل و ارزشی که در ایشان است از او سرچشمه می‌گیرد.