اهمیت تعلیم
«آنان خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان کردند.»
اعمال رسولان ۲: ۴۲
از ابتدای شکلگیری اسرائیل، تعلیم کلام خدا یکی از ارکان اساسی و حیاتی در بقا و تداوم زندگی این ملت بوده است. حتی قبل از دادن الواح سنگی ده فرمان، خداوند هدف خویش از این فرمانها را که همانا راهنمایی قوم خدا بود، به موسی یادآور شد (خروج ۲۴: ۱۲). اهمیت فراگیری فرامین و راهنماییهای خدا از همان ابتدای برقراری رابطۀ او با اسرائیل مورد تأکید قرار گرفت و اسرائیلیها دریافتند که برای داشتن رابطهای پویا با خدایشان یهوه، تعلیمپذیری یکی از خصوصیات لازم برای آنها خواهد بود (تثنیه ۱۱: ۱۹). بدین ترتیب، لزوم تعلیم کلام خدا و داشتن معلمینی که قادر به انتقال صحیح مفاهیم الهی به مردم باشند، جایی خاص در حیات اسرائیل پیدا کرد.
کاملاً آشکار است که تعلیم یکی از ارکان اساسی خدمت عیسی نیز بود، اما او شیوهٔ تعلیم بسیار متفاوتی را در پیش گرفت. عیسی تعلیم خود را به میان مردم عادی کوچه و بازار برد و شاگردان خود را نیز از میان عادیترین اقشار جامعه برگزید. او قادر بود حقایق عمیق روحانی را در قالب مثل با مردم ساده در میان گذاشته، کلام خدا را با زندگی روزانهٔ مردم بهطور کامل مرتبط سازد. در نهایت، تعلیم او دارای چنان اقتداری بود که او را از هر معلم دیگری متمایز میکرد (مرقس ۱: ۲۲).
همچنین، عیسی اهمیت زیادی برای تعالیم خصوصی خود قائل بود. او سهسالونیم با شاگردان خود وقت صرف کرد تا آنها را در کار تعلیم کلام خدا تربیت کند. پس از نزول روحالقدس چنان تشنگی و اشتیاقی در قلوب پیروان جدید عیسی ایجاد شده بود که آنها خود را وقف کامل تعالیم شاگردان تعلیم یافته از عیسی کردند. بهویژه، این آمادگی در باب دوم کتاب اعمال رسولان بهخوبی مشهود است. روحالقدس، هم رسولان را با قدرت خویش برای تعلیم مجهز و هم شنوندگان را به افرادی تعلیمپذیر و آمادهٔ پذیرش کامل کلام خدا تبدیل کرد.
سپاس و ستایش بر خدایی که در طول تاریخ، کلیسای خود را با بخشیدن معلمین بسیار برکت داده است. معلمینی که با وقف کامل، تعلیم کلام خدا را فرا گرفته، نسلهای بسیاری را در پیروی عیسی یاری دادهاند. باشد که ما ایرانیان نیز هرچه بیشتر به اهمیت تعلیم در زندگی مسیحی خود پی برده، با فروتنی مشتاق کلام ناب خدا باشیم، تا هیچگاه از پیروی حقیقت باز نمانیم.
Bible Study
اعمال رسولان ۲: ۴۲
آنان خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان و رفاقت و پاره کردن نان و دعا کردند
* تثنیه ۱۱: ۱۸-۲۲
18«پس این سخنان مرا در دل و جان خود جای دهید. آنها را چون نشان بر دستان خود ببندید و چون علامت بر پیشانی خود بگذارید. 19آنها را به فرزندانخود بیاموزید، و حین نشستن در خانه و رفتن به راه، و هنگام خوابیدن و برخاستن، از آنها گفتگو کنید. 20آنها را بر چارچوبِ درِ خانۀ خود و بر دروازههای خویش بنگارید، 21تا روزهای زندگانی شما و فرزندانتان در سرزمینی که خداوند برای پدرانتان سوگند خورد که بدیشان بدهد، مانند روزهای آسمان بر فراز زمین، کثیر گردد. 22زیرا اگر همۀ این فرمانها را که من برای نگاه داشتن به شما امر میفرمایم، بهدقّت به جای آورید، یعنی یهوه خدای خود را دوست بدارید و در راههای او گام بردارید و به او بچسبید
* افسسیان ۴: ۱۱-۱۶
11و اوست که بخشید برخی را به عنوان رسول، برخی را به عنوان نبی، برخی را به عنوان مبشر، و برخی را به عنوان شبان و معلّم، 12تا مقدسین را برای کار خدمت آماده سازند، برای بنای بدن مسیح، 13تا زمانی که همه به یگانگی ایمان و شناخت پسر خدا دست یابیم و بالغ شده، به بلندای کامل قامت مسیح برسیم.
14آنگاه دیگر همچون کودکان نخواهیم بود تا در اثر امواج به هر سو پرتاب شویم و باد تعالیمِ گوناگون و مکر و حیلۀ آدمیان در نقشههایی که برای گمراهی میکشند، ما را به این سو و آن سو براند. 15بلکه با بیان محبتآمیز حقیقت، از هرحیث تا به حدّ او که سر است، یعنی مسیح، رشد خواهیم کرد. 16او منشاء رشد تمامی بدن است، بدنی که به وسیلۀ همۀ مفاصلِ نگاهدارندۀ خود، به هم پیوند و اتصال مییابد و در اثر عمل متناسبِ هر عضو رشد میکند و خود را در محبت بنا مینماید.
* اول تیمو تائوس ۱: ۳-۱۱
هشدار دربارۀ تعالیم نادرست
3چنانکه به هنگام عزیمتم به مقدونیه به تو اصرار کردم، باز از تو میخواهم در اَفِسُس بمانی تا بعضی را فرمان دهی که تعلیمی دیگر ندهند 4و خویشتن را با افسانهها و شجرهنامههای بیپایان سرگرم نسازند، زیرا اینها به جای ترویج کار خدا که از راه ایمان ممکن میشود، مباحثات را دامن میزند. 5هدف از این فرمان، محبت است، محبتی برخاسته از دلی پاک، وجدانی صالح و ایمانی بیریا. 6بعضی کسان از اینها منحرف شده، به بیهودهگویی روی آوردهاند، 7و میخواهند معلّمان شریعت باشند، حال آنکه نمیدانند چه میگویند یا از چه چیز چنین مطمئن دَم میزنند.
8ما میدانیم که شریعت نیکوست، اگر کسی آن را بهدرستی به کار بندد. 9نیز میدانیم که شریعت نه برای درستکاران، بلکه برای قانونشکنان و سرکشان وضع شده است، برای بیدینان و گناهکاران، و ناپاکان و کافران؛ برای قاتلان پدر و قاتلان مادر؛ برای آدمکشان، 10زناکاران و لواطگران؛ برای آدمربایان، دروغگویان و شهادتدهندگانِ به دروغ، و نیز برای هر عملی که خلاف تعلیم صحیح باشد، 11تعلیم منطبق بر انجیلِ پرجلالِ خدای متبارک که به من سپرده شده است.
