دفاع از انجیل در محکمه
«من به شریعت یهود یا معبد یا قیصر هیچ خطایی نکردهام.»
اعمال رسولان ۲۵: ۸
در نتیجهٔ خدمات رسولان و شاگردان مسیح در اورشلیم، بهتدریج یهودیان بسیاری به مسیح ایمان آورده بودند. یعقوب، در گفتوگوی خود با پولس، به این موضوع اشاره میکند، ولی در عین حال یادآور میشود که این نوایمانان هنوز هم نسبت به شریعت غیرت زیادی دارند و در نتیجه احتمال دارد برای پولس مشکلساز باشند. ممکن است این غیرت یهودیان مسیحی نسبت به شریعت قدری برای ما مسیحیان امروزی که کاملاً از زمینهٔ یهودی مسیحیت فاصله گرفتهایم غریب بهنظر برسد، اما باید توجه داشت که برای یهودیانی که در آن زمان به مسیح ایمان میآوردند، وضعیت بهگونهٔ دیگری بود. برای آنها بههیچوجه قابل تصور نبود که ایمان به مسیح سبب از بینرفتن اهمیت معبد و نادیدهگرفتن هویت یهودی آنها شود.
پولس بهطور معمول در هر شهری بشارت خود را از کنیسه آغاز میکرد که در نتیجهٔ آن یهودیان خداپرست بسیاری توسط همین روش او به مسیح ایمان آورده بودند. اما، همیشه در تمام جوامع یهودی، یهودیان متعصبی نیز وجود داشتند که با پولس و همراهانش به مقاومت برخاسته، مشکلات بسیاری را برای آنها ایجاد میکردند.
اکنون، اتهامات متنوعی که همین یهودیان متعصب بر پولس وارد کرده بودند، او را در حضور مسند داوری رومیان قرار داده بود. آنها خیلی جدی درصدد قتل پولس بودند. ازاینرو، هیچ بعید نیست که در اتهامات خود به پولس، او را دشمن حکومت روم نیز جلوه میدادند. اما، پولس بهخوبی از نیرنگ و تزویر آنها با خبر بود. بههمینخاطر، او در دفاع از خود عدم دشمنی خود با یهود و با قیصر را همزمان اعلام میکرد. پولس به قانونمندی و نظم موجود در امپراطوری روم باورمند بود. در واقع، او با تکیه بر همین قوانین، به قیصر رفع دعوی کرد تا از دست یهودیان در امان بماند. حتی بهنوعی میتوان اشارهٔ پولس به اطاعت از سلسله مراتب حکومتی را به اعتماد نسبی او در سیستم قضایی روم نسبت داد.
در نهایت، او بیش از دفاع از خود، تلاش میکند که انجیل را از اتهامات وارده تبرئه کند. انجیلی که نه بر علیه شریعت یهود است و نه بر علیه حکومت روم، بلکه اعلام پیام صلح و سلامتی خداست. هدف انجیلی که پولس به آن بشارت میدهد، رهانیدن تمامی مردم از هلاکتی است که انتظار آنها را میکشد.
Bible Study
اعمال رسولان ۲۵: ۸
سپس، پولس در دفاع از خود گفت: «من به شریعت یهود یا معبد یا قیصر هیچ خطایی نکردهام.»
* اعمال رسولان ۲۵: ۱ – ۱۲
محاکمه در حضور فِستوس
1فِستوس سه روز پس از ورود به ولایت خود، از قیصریه به اورشلیم رفت. 2آنجا سران کاهنان و بزرگان قوم یهود در برابر او حاضر شدند و اتهامات خود را علیه پولس عرضه داشتند. 3آنها بهاصرار از فِستوس خواستند بر ایشان مِنّت نهاده، پولس را به اورشلیم بفرستد، زیرا در کمین بودند تا او را در راه به قتل رسانند. 4امّا فِستوس در پاسخ گفت: «پولس در قیصریه در بازداشت است و من خود قصد دارم بهزودی به آنجا بروم. 5کسانی از شما که در مقام رهبری هستند، میتوانند همراه من بیایند تا چنانچه از این مرد خطایی سر زده باشد، شکایت خود را علیه او مطرح کنند.»
6فِستوس پس از حدود هشت تا ده روز که با آنها بود، به قیصریه بازگشت، و روز بعد، محکمه را تشکیل داد و امر کرد پولس را بیاورند. 7چون پولس وارد شد، یهودیانی که از اورشلیم آمده بودند، گِردش ایستادند و اتهامات سنگینِ بسیار بر او وارد کردند، امّا نتوانستند آنها را ثابت کنند.
8سپس، پولس در دفاع از خود گفت: «من به شریعت یهود یا معبد یا قیصر هیچ خطایی نکردهام.»
9فِستوس که میخواست مِنّتی بر یهودیان بنهد، به پولس گفت: «آیا میخواهی به اورشلیم بروی تا در آنجا برای این اتهامات در حضور من محاکمه شوی؟»
10پولس پاسخ داد: «هماکنون در محکمۀ قیصر ایستادهام که در آن میباید محاکمه شوم. شما خود به خوبی آگاهید که من هیچ جرمی نسبت به یهود مرتکب نشدهام. 11حال اگر خطایی کردهام یا عملی مستوجب مرگ از من سر زده است، از مردن ابایی ندارم. امّا اگر اتهاماتی که اینان بر من میزنند، پایه و اساسی ندارد، هیچکس نمیتواند مرا به دستشان تسلیم کند. از قیصر دادخواهی میکنم.»
12فِستوس پس از مشورت با اعضای شورای خود اعلام کرد: «از قیصر دادخواهی میکنی؟ پس به حضور قیصر خواهی رفت!»
* رومیان ۳: ۲۱ - ۳۱
پارسا شمرده شدن از طریق ایمان
21امّا اکنون جدا از شریعت، آن پارسایی که از خداست به ظهور رسیده است، چنانکه شریعت و پیامبران بر آن گواهی میدهند. 22این پارسایی که از خداست از راه ایمان به عیسی مسیح است و نصیب همۀ کسانی میشود که ایمان میآورند. در این باره هیچ تفاوتی نیست. 23زیرا همه گناه کردهاند و از جلال خدا کوتاه میآیند. 24امّا به فیض او و به واسطۀ آن بهای رهایی که در مسیحْ عیسی است، بهرایگان پارسا شمرده میشوند. 25خدا او را چون کفّارۀ گناهان عرضه داشت، کفّارهای که توسط خون او و از راه ایمان حاصل میشود. او این را برای نشان دادن عدالت خود انجام داد، زیرا در تحمل الهی خویش، از گناهانی که پیشتر صورت گرفته بود، چشم پوشیده بود. 26او چنین کرد تا عدالت خود را در زمان حاضر ثابت کند، و تا خودْ عادل باشد و کسی را نیز که به عیسی ایمان دارد، پارسا بشمارد.
27پس دیگر چه جای فخر است؟ از میان برداشته شده است! بر چه پایهای؟ بر پایۀ شریعتِ اعمال؟ نه، بلکه بر پایۀ قانون ایمان. 28زیرا ما بر این اعتقادیم که انسان از راه ایمان و بدون انجام اعمالِ شریعت، پارسا شمرده میشود. 29آیا خدا فقط خدای یهودیان است؟ آیا خدای غیریهودیان نیست؟ البته که او خدای غیریهودیان نیز هست. 30زیرا تنها یک خدا وجود دارد، و این خدا ختنهشدگان را بر پایۀ ایمان و ختنهناشدگان را نیز بر پایۀ همان ایمان، پارسا خواهد شمرد. 31پس آیا شریعت را با این ایمان باطل میسازیم؟ هرگز! بلکه آن را استوار میگردانیم.
