چهارشنبه ۳۰ فروردین

Today's word: اعمال رسولان ۲: ۴۴ | Bible Study: * اعمال رسولان۲: ۴۲-۴۷* لوقا ۱۸: ۱۸-۳۰

مشارکت مسیحی

«مؤمنان همه با هم به‌سر می‌بردند و در همه چیز شریک بودند.»

اعمال رسولان ۲: ۴۴

یک قضاوت سطحی از زندگی مشترکی که مسیحیان در روزهای پس از رویداد پنطیکاست در پیش گرفته بودند، می‌تواند ما را در درک مقصود خدا برای کلیسا دچار خطا کند.

به یقین، اگر زندگی مشترک ایمانداران کلیسای اورشلیم در آغاز شکل‌گیری کلیسا را با زندگی بیشتر فرد‌گرای جهان امروز مقایسه کنیم و رأی به خطا‌بودن شیوهٔ زندگی مسیحیان اولیه بدهیم، راه را به خطا پیموده‌ایم؛ چرا که جا دارد در داوری خود نسبت به اقدام فداکارانه و داوطلبانهٔ آنها، حضور فعال روح‌القدس و نظارت مستقیم یا غیر مستقیم رسولان عیسی را نیز در نظر بگیریم (اعمال رسولان ۵: ۱-۲).

از سوی دیگر، ما نباید برداشت افراطی خود از شیوهٔ زندگی مسیحیان اولیه را به‌عنوان الگوی مورد نظر برای مسیحیان در همهٔ ادوار تاریخ تعمیم دهیم؛ زیرا که با وجود تمام تأکیدی که رسولان عیسی در مورد رسیدگی به ضعفا و فقرا داشتند، در مورد زندگی مشترک تعالیم روشنی از آنها به‌جای نمانده است.

لیکن، در‌عین‌حال نمی‌توان از کنار این حرکت فداکارانهٔ مسیحیان در آغاز تشکیل کلیسا بی‌تفاوت عبور کرد. به‌درستی، آنها نیک دریافته بودند که دیگر تنها به خود تعلق ندارند، بلکه نخست به او که به‌خاطر آنها مرد و سپس از مردگان برخاست، و سپس به همهٔ کسانی که در این ایمان با آنها شریک بودند.

بنابراین، باید مراقب باشیم که شیوهٔ زندگی مشترک مسیحیان اولیه را به معنی تقسیم اموال به اندازهٔ مساوی بین تمام افراد تعبیر نکنیم. به‌وضوح اولویت آنها، برطرف‌کردن نیاز افراد نیازمند بود. آنها اموال فروخته شده را متناسب با میزان نیاز بین دیگران تقسیم می‌کردند تا بدین‌وسیله تأکیدات فراوان عیسی در مورد توجه به نیازمندان را به‌طور کامل مورد توجه قرار داده باشند.

در هر صورت، آنچه که امروز برای ما الهام‌بخش است، این است که مسیحیان کلیسای اورشلیم معنی مشارکت با مسیح را در این دیدند که همواره در خانه‌های خویش را به روی یکدیگر باز نگاه داشته، خوراک سفرهٔ خویش را پیوسته با یکدیگر تقسیم کرده و سر انجام اینکه هیچ‌گاه چشم خویش را بر نیاز برادر و خواهر خویش نبندند. این همه را آنان نه از روی وظیفه، بلکه با خوشی و صفای دل انجام دادند، به‌گونه‌ای که به‌خاطر این شیوهٔ زندگی تمامی خلق ایشان را عزیز می‌داشتند.

Bible Study

اعمال رسولان ۲: ۴۴

مؤمنان همه با هم به سر می‌بردند و در همه چیز شریک بودند.

* اعمال رسولان۲: ۴۲-۴۷

زندگی مشترک ایمانداران
42آنان خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان و رفاقت و پاره کردن نان و دعا کردند. 43امّا بهت و حیرت بر همه مستولی شده بود، و عجایب و آیات بسیار به دست رسولان به ظهور می‌رسید. 44مؤمنان همه با هم به سر می‌بردند و در همه چیز شریک بودند. 45املاک و اموال خود را می‌فروختند و بهای آن را بر حسب نیاز هر کس بین همه تقسیم می‌کردند. 46ایشان هر روز، یکدل در معبد گرد می‌آمدند و در خانه‌های خود نیز نان را پاره می‌کردند و با خوشی و صفای دل با هم خوراک می‌خوردند 47و خدا را حمد می‌گفتند. تمامی خلقْ ایشان را عزیز می‌داشتند؛ و خداوند هر روزه نجات‌یافتگان را به جمعشان می‌افزود.

* لوقا ۱۸: ۱۸-۳۰

رئیس ثروتمند
18یکی از رئیسان از او پرسید: «استاد نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟» 19عیسی پاسخ داد: «چرا مرا نیکو می‌خوانی؟ هیچ‌کس نیکو نیست جز خدا فقط. 20احکام را می‌دانی: زنا مکن، قتل مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، پدر و مادر خود را گرامی دار.» 21گفت: «همۀ اینها را از کودکی به جا آورده‌ام.» 22عیسی چون این را شنید، گفت: «هنوز یک چیز کم داری؛ آنچه داری بفروش و بهایش را میان تنگدستان تقسیم کن، که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.» 23آن مرد چون این را شنید، اندوهگین شد، زیرا ثروت بسیار داشت. 24عیسی به او نگاه کرد و گفت: «چه دشوار است راه یافتن ثروتمندان به پادشاهی خدا! 25گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.»
26کسانی که این را شنیدند، پرسیدند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟» 27فرمود: «آنچه برای انسان ناممکن است، برای خدا ممکن است.»
28پطرس گفت: «ما که خانه و کاشانۀ خود را ترک گفتیم تا از تو پیروی کنیم!» 29عیسی به ایشان گفت: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که خانه یا زن یا برادران یا والدین یا فرزندان را به‌خاطر پادشاهی خدا ترک کند، 30و در همین عصر چند برابر به دست نیاورد، و در عصر آینده نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد.»
Tagged

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *