رویای بره ی یوحنا
مکاشفه ۵: ۱۳
در این باب چنان که قبلا گفته شد همه چیز حول بره، خدای ناجی می چرخد و اوست که مورد جلال و اکرام واقع میشود.
این پرستشها در سه نوبت تکرار میشوند. یکبار در آیه ۹ آن چهار حیوان و بیست و چهار پیر به حضور بره می افتند و سرودی جدید می سرایند. نه مانند سرودی که به خدای خالق، به آن تخت نشین تقدیم کرده بودند ( ۴: ۱۱ ) بلکه سرودی تازه به آن بره ذبح شده زیرا که او قلمرویی تازه برای آنها گشوده که تاکنون به آن دسترسی نداشتند. و آن همان وارد شدن به قدس الاقداس خدا و نزدیک آمدن به تخت فیض است چنانکه می فرماید: « برای خداوند سرود تازه بسرایید زیرا کارهای عجیب کرده است. دست راست و بازوی قدوس او، او را مظفر ساخته است. خداوند نجات خود را اعلام نموده، و عدالتش را به نظر امتها مکشوف کرده است. » ( مزمور ۹۸ : ۱- ۲ ) سرود تازه را تقدیم به عیسی خداوند، به آن بره میکنند چرا که او آنها را به واسطه خون خود به زیر عهد تازه آورده است. آن ستایشها و سرودهای تازه را در مدح بره می سرایند زیرا که او آنها را قوم و امتی تازه برای خود ساخته است. آن سرود تازه بود و هست زیرا که آن خون همواره تازه است چنانکه قدرت دارد که تا پایان جهان فدیه باشد و بهای رهایی.
و سپس در آیه ۱۱ فرشتگانِ بسیارِ گرداگرد تخت نیز به همراه حیوانات و پیران به آواز بلند بره ذبح شده را می پرستند و جلال میدهند. و در نهایت در آیه ۱۳ هر مخلوقی چه در آسمان و بر زمین و زیر زمین و در دریا و آنچه در آنهاست نه تنها بره را که بغایت سرافراز است و نامش فوق از جمیع نامها ( فیلپیان ۲: ۹ـ ۱۱ ) بلکه آن تخت نشین، آن خدای خالق را نیز توامان جلال می دهند و می پرستند. خدای پدر که بارها در عهد عتیق می فرماید جلال خود را با کسی تقسیم نمیکنم در اینجا اجازه میدهد که عیسی، بره ذبح شده بر دست راست او بنشیند و همان جلال و ستایشی را دریافت کند که او. چرا که عیسی خداست از خدا و نور از نور.