راهنمایی برای رهبران جوان
« این امور را حکم فرما و تعلیم ده. مگذار هیچکس تو را به سبب جوانیات حقیر شمارد، بلکه در گفتار و کردار و محبت و ایمان و پاکی، همۀ مؤمنان را سرمشق باش.»
اول تیموتائوس ۴: ۱۱ – ۱۲
اکثریت جوامع انسانی بهحسب تجربه دریافتهاند که فرد جوان فاقد تجربهٔ کافی بهجهت رهبری است. کلیسای اولیه نیز از این قاعده مثتنی نبود. لذا، یکی از چالشهایی که تیموتائوس با آن مواجه بود مسئله جوانی وی بود. دقیقاً برای ما روشن نیست که واژهٔ «جوان» که ترجمهٔ معادل اصل یونانی «نئوتس، νεότης» است اشاره به چه سنی دارد، اما معمولاً بر کسی دلالت میکرد که در سن خدمت سربازی یعنی تا ۴۰ سالگی بود. تیموتائوس با وجود جوانی سالهای بسیار در معیت پولس و سیلاس شاگردی و خدمت کرده بود.
پولس در دومین دیدار خود از لستره در سال ۵۰، با تیموتائوس آشنا شده و وی را بهعنوان همکار انتخاب کرد. وی سالها پولس را برای تأسیس کلیساهای مختلف بهویژه در قرنتس، تسالونیکی و فیلیپی یاری رساند. نیز، در سفرهای بشارتی پولس به افسس و آسیای صغیر او را همراهی کرد (اعمال رسولان ۱۹:۲۲؛ اول قرنتیان ۱۱:۱۰-۱۶). از وی بهعنوان اولین اسقف افسس نام میبرند و مطابق سنت در جفای نرون امپراتور روم به شهادت رسید.
پولس برای فائق آمدن تیموتائوس بر این چالش و فرونشاندن انتقادات، وی را نصیحت میکند که با صورت و سیرت نیکو شایستگی خود را آشکار سازد. بنابراین، پولس وی را نصیحت میکند که مؤمنین را در کلام و سیرت و محبت و ایمان و عصمت، نمونه باشد. بهویژه با محبت بیقیدوشرط (آگاپه) که بزرگترین فضیلت مسیحی است، ایشان را محبت کند. کسی که محبت «آگاپه» دارد، خشمگین و خستهخاطر نمیشود و در پی انتقام نیست و هرگز به خود اجازه نمیدهد از کسی متنفر و در پی انتقام باشد. در این محبت از خودگذشتگی هست و تمام شخصیت انسان را دربَر میگیرد تا بیشتر و بیشتر به شباهت مسیح در بیاید. بنابراین، اولین نشانهٔ هر رهبر حقیقی مسیحی محبت است که در معیت «ایمان و عصمت» برای خداوند ثمر میآورد.
Bible Study
اول تیموتائوس ۴: ۱۱ – ۱۲
11این امور را حکم فرما و تعلیم ده. 12مگذار هیچکس تو را به سبب جوانیات حقیر شمارد، بلکه در گفتار و کردار و محبت و ایمان و پاکی، همۀ مؤمنان را سرمشق باش.