سه‌شنبه ۱۲ اردیبهشت

بشارت نجات در مسیح به سامریان

«فیلیپُس نیز به یکی از شهرهای سامِرِه رفت و مسیح را به مردم آنجا اعلام کرد.»

اعمال رسولان ۸: ۵

پس از شهادت استیفان، لوقا بلافاصله به روایت خدمات بشارتی یهودی یونانی زبان دیگری به‌نام فیلیپس می‌پردازد. او نیز مانند استیفان یکی از آن هفت نفر مردان نیک‌نام و پر از روح و حکمت خدا بود که به کار تقسیم غذا بین بیوه زنان برگزیده شده بود (اعمال رسولان ۶: ۱ – ۶). سنگسار‌شدن استیفان، صحنۀ زندگی و خدمت پیروان عیسی در اورشلیم را به‌طور کلی زیر‌و‌رو کرد. آزار مسیحیان در سطح وسیع‌تری آغاز شده بود و به‌غیر از رسولان که در اورشلیم باقی ماندند، بسیاری دیگر از مسیحیان ناچار به ترک اورشلیم شده، به نواحی دیگر پراکنده شدند.

جالب اینجاست که با وجود تمام خطرات موجود، این پراکنده‌شدگان حفظ جان خویش را بر انتشار خبر خوش انجیل مقدم ندانسته و هرجا که پا نهادند مسیح را به مردم اعلام کردند. در گیر‌و‌دار همین به‌ظاهر بی‌ثباتی در زندگی مسیحیان بود که به‌ناگاه لوقا، فیلیپس را به‌عنوان اولین میسیونر و مبشر تمام وقت کلام خدا به ما معرفی می‌کند؛ کسی که دعوتی خاص برای این خدمت داشت و در تبعیت از این دعوت، جرأت کرده نجات خدا در مسیح عیسی را به قومی دیگر اعلام کرد. هرچند، قومی که او به‌سوی آنها رفت، نزدیک‌ترین همسایۀ یهود بود، ولی در دشمنی دیرینه‌ای با یهودیان به‌سر می‌برد. عیسی این دشمنان دیرین را اولین هدف بشارت اقوام غیر‌یهود برای شاگردان خود قرار داده بود. حال، فیلیپس پیشگامِ از میان برداشتن این دشمنی دیرینه شده، خدا نیز خدمت او را با آیات و معجزات فراوان مبارک ساخته بود. خدا با پیام صلح انجیل نه تنها قلب یهودیان، بلکه قلب دشمنان آنها را نیز هدف گرفته بود. این دشمنان با مشاهدۀ معجزات و کارهای عظیم عیسی توسط فیلیپس، کرور کرور به او ایمان می‌آوردند.

فیلیپس، مسیحیانی را نمایندگی می‌کرد که منافع پادشاهی خدا را بر منافع شخصی خود مقدم شمرده، تعصبات قومی خود را به فراموشی سپرده و پادشاهی خدا را به هرکس که خدا در مسیرشان قرار می‌داد، اعلام می‌کردند. باشد که ما نیز، صرف‌نظر از اینکه شرایط زندگی چه دشواری‌هایی را بر ما تحمیل کرده است، در هر کجا که هستیم و به هر کجا که می‌رویم، به قوت و حکمت روح خدا، مسیح را بر همگان اعلام کنیم.