یادبود مریم مجدلیهدر این سه آیه از انجیل لوقا، این کلمات انفجاری کار گذاشته شدهاند. تصویر محبوب عیسی که در میان دوازده شاگرد مرد احاطه شده است، جای خود را به واقعیت بسیار متفاوتتری میدهد. زنان نیز بودند. یوآنّا، که جایگاهش را در دربار پادشاهی هیرودیس آنتیپاس رها کرد و شاید با استفاده از نفوذش برای حمایت از عیسی در جلیل و با اعمالش، نشان داد که میدانست جایگاه اقتدار پادشاهی حقیقی کجاست. مریم مجدلیه، زنی که شفای کامل را تجربه کرده و شاید در نوع خود یک رهبر بود. انجیل به ما میگوید که بسیاری دیگر نیز بودند: دیگرانی که رویاروییشان با عیسی چنان کمال و امیدی به همراه آورد که آرزو داشتند از حدود پدرسالانهٔ دنیای خود فراتر روند و به دنیای زندگی شاگردان خانهبهدوش وارد شوند.
ما از این کلام کوتاه چیزهای بسیار میآموزیم. در اینجا تصویر روشنی از یقین و تعهد عمیق زنانی را میبینیم که نگاهشان به پادشاهی خدا حاکی از میلشان به ترک خانه و موقعیتشان بود و منابع مالی خود را برای حمایت و توانمند ساختن خدمت عیسی و شاگردانش بخشیدند.
در سالیان بعد، کلیسا اغلب کوشیده است تا داستانها، صداها و جایگاه زنان را کمرنگ کند و به حاشیه براند. لوقا در این سه آیه به ما یادآور میشود که تأثیر تحولآفرین دیدار با عیسی را هرگز نمیتوان خاموش کرد. آوای کرامت، شجاعت و وفاداری این زنان حتی امروز نیز به گوش میرسد.