Today's word: مکاشفه ۲۰: ۱۰ | Bible Study: مکاشفه ۲۰متی ۵: ۱ – ۱۲
برقراری کامل پادشاهی خدا
«و ابلیس… به دریاچۀ آتش و گوگرد افکنده شد، جایی که آن وحش و نبی کَذّاب افکنده شده بودند.»
مکاشفه ۲۰: ۱۰
یکی از قسمتهای کتابمقدس که نسبت به زمان وقوع پیشگوییهای آن دیدگاههای متفاوتی در میان مسیحیان وجود دارد، باب ۲۰ کتاب مکاشفه است. شاید ریشه و منشأ این اختلاف نظر را باید تا اندازهای در نوع نگرش مسیحیان به وقایع آینده جستجو کرد. بهطبع، میزان گرایش افراد به برداشتی تحتاللفظی از نبوتها و پیشگوییهای موجود در قسمتهای مختلف کتابمقدس، در تعیین ترتیب زمانی حوادث آینده نقش بسزایی دارد. درعینحال، مسیحیانی که به نمادین بودن اینگونه متون باور دارند، از هر پیشگویی مشخص برای زمان آینده اجتناب میورزند.
اما آنچه که در این باب هیچ تردیدی در مورد آن وجود ندارد، شکست نهایی شیطان است. برخلاف باور بسیاری از مسیحیان که قدرتی مافوق تصور برای شیطان قائلند، در همین ابتدای باب ۲۰ مشاهده میشود که برای دربند کردن او، خدا تنها اعزام فرشتهای نیرومند را کافی میبیند. مهار شیطان پس از دربند شدن متحدین او (وحش و نبی کذاب)، آنگاه که او دیگر هیچ نیروی کمکی در اختیار ندارد اتفاق میافتد. اما آزادی مجدد شیطان نشان میدهد که خدا چگونه از نیروی شیطان برای مقاصد نیکوی خودش استفاده میبَرد؛ زیرا به او فرصت کوتاه دیگری داده میشود تا قومهای بسیاری را فریب دهد. این فرصت مجدد حاکی از این است که خدا تا چه اندازه برای انتخاب آزاد انسان اهمیت قائل است، ضمن آنکه بههیچوجه مایل نیست آنانی که ناراستی را بیشتر از راستی دوست میدارند به پادشاهی او وارد شوند.
بدین ترتیب، اجتناب از تفسیر تحتالفظی این متن، سبب میشود که به عوض جستجو برای یافتن ترتیب تاریخی وقایع زمان آینده، ما مسیحیان بیشتر بر مقصود خدا برای حیات فعلی کلیسا و تقدس زندگی شخصی خود متمرکز باشیم. قطعاً برخوردی اینچنین، با تعلیم پولس در اول قرنتیان ۱۵: ۲۲ – ۲۵ و با باور مسیحیان کلیسای اولیه که هر لحظه انتظار بازگشت خداوند را میکشیدند هماهنگی بیشتری دارد.
در نتیجه، باور به اینکه سلطنت هزار ساله بیشتر بیان کیفیت زندگی قوم خداست تا اشاره به دورهای تاریخی، بهیقین ما را به ریشۀ اصلی تعالیم انجیل، یعنی سخنان خداوند عیسای مسیح که کیفیت ایمان و زندگی مسیحیان را اولویت تعالیم خویش قرار میداد، نزدیکتر میکند:
«خوشابهحال فقیرانِ در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.
خوشابهحال حلیمان، زیرا آنان زمین را به ارث خواهند برد.»
Bible Study
مکاشفه ۲۰: ۱۰
و ابلیس، که آنان را فریب داده بود، به دریاچۀ آتش و گوگرد افکنده شد، جایی که آن وحش و نبی کذّاب افکنده شده بودند. اینان روز و شب تا ابد عذاب خواهند کشید.
مکاشفه ۲۰
هزاره
1آنگاه دیدم فرشتهای از آسمان فرود میآید، و کلید هاویه با اوست، و زنجیری بزرگ در دست دارد. 2او اژدها را، آن مار کهن را، که همانا ابلیس یا شیطان است، گرفت و در بند کشید تا هزار سال در اسارت بماند 3و او را به هاویه درانداخت و دَر بَر او قفل کرد و مُهر بر آن نهاد تا قومها را دیگر نفریبد تا آن هزاره سر آید. و پس از آن چندگاهی آزاد گردد.
4و تختهایی دیدم که بر آنها کسانی نشسته بودند که حق داوری به آنان سپرده شده بود. و نفوس کسانی را دیدم که سرهاشان در راه شهادت در حق عیسی مسیح و در حق کلام خدا از تن جدا شده بود. اینان نه به پرستش آن وحش و تمثال او تن داده بودند و نه علامت او را بر پیشانی و بر دست خود پذیرفته بودند. اینان دوباره زنده شدند و با مسیح هزار سال سلطنت کردند. 5این رستاخیز اوّل است. و مردگانِ دیگر زنده نشدند تا آن هزاره سر آید. 6خجسته بمانند و مقدّس همۀ آنان که در رستاخیز اوّل شرکت دارند. مرگ دوّم بر آنان هیچ قدرت ندارد بلکه در سِلک کاهنان خدا و مسیح خواهند ماند و با او هزار سال سلطنت خواهند کرد.
شکست نهایی شیطان
7آنگاه که آن هزاره سر آید، شیطان از زندان رها خواهد شد و 8در پی فریب قومها به چهارگوشۀ زمین - به جوج و ماجوج که به شماره چونان شنهای کنار دریا هستند - خواهد رفت تا آنان را برای نبرد گرد هم آورد. 9اینان بر پهنۀ زمین پیش رفتند و اردوگاه مقدسین، یعنی شهر محبوب را محاصره کردند. امّا آتش از آسمان فرود آمد و آنان را فرو خورد. 10و ابلیس، که آنان را فریب داده بود، به دریاچۀ آتش و گوگرد افکنده شد، جایی که آن وحش و نبی کذّاب افکنده شده بودند. اینان روز و شب تا ابد عذاب خواهند کشید.
داوری مردگان
11آنگاه تخت بزرگ و سفیدی دیدم، و کسی را که بر آن نشسته بود. آسمان و زمین از حضور او میگریختند و جایی برای آنها نبود. 12و مردگان را دیدم، چه خُرد و چه بزرگ، که در برابر تخت ایستاده بودند. و دفترها گشوده شد. دفتری دیگر نیز گشوده شد که دفتر حیات است. مردگان بر حسب اعمالشان، مطابق با آنچه که در آن دفترها نوشته شده بود، داوری شدند. 13دریا مردگانی را که در خود داشت، پس داد؛ مرگ و جهانِ مردگان نیز مردگان خود را پس دادند، و هر کس بر حسب اعمالی که انجام داده بود، داوری شد. 14و مرگ و جهانِ مردگان به دریاچۀ آتش افکنده شد. دریاچۀ آتش، مرگ دوّم است. 15و هر که نامش در دفتر حیات نوشته نشده بود، به دریاچۀ آتش افکنده شد.
متی ۵: ۱ – ۱۲
موعظۀ بالای کوه
1چون عیسی آن جماعتها را دید، به کوهی برآمد و بنشست. آنگاه شاگردانش نزد او آمدند 2و او به تعلیم دادنشان آغاز کرد و گفت:
3«خوشا به حال فقیرانِ در روح،
زیرا پادشاهی آسمان
از آن ایشان است.
4خوشا به حال ماتمیان،
زیرا آنان تسلی خواهند یافت.
5خوشا به حال حلیمان،
زیرا آنان زمین را به میراث
خواهند برد.
6خوشا به حال گرسنگان
و تشنگان عدالت،
زیرا آنان سیر خواهند شد.
7خوشا به حال رحیمان،
زیرا بر آنان رحم خواهد شد.
8خوشا به حال پاکدلان،
زیرا آنان خدا را خواهند دید.
9خوشا به حال صلحجویان،
زیرا آنان فرزندان خدا
خوانده خواهند شد.
10خوشا به حال آنان که در راه پارسایی آزار میبینند،
زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است.
11«خوشا به حال شما، آنگاه که مردم بهخاطر من، شما را دشنام دهند و آزار رسانند و هر سخن بدی بهدروغ علیهتان بگویند. 12خوش باشید و شادی کنید زیرا پاداشتان در آسمان عظیم است. چراکه همینگونه پیامبرانی را که پیش از شما بودند، آزار رسانیدند.
