Today's word: اشعیا ۹: ۶  | Bible Study: مزمور ۷۲

پادشاهی چون داوود

«زیرا که برای ما ولدی زاییده و پسری به ما بخشیده شد و سلطنت بر دوش او خواهد بود و اسم او عجیب و مشیر و خدای قدیر و پدر سرمدی و سرور سلامتی خوانده خواهد شد.»

اشعیا ۹: ۶ 

اشعیا در ۷: ۱۴ در خصوص تولد آن «پسر» می‌گوید که باکره پسری می‌زاید و نام او عمانوئیل خواهد بود. در ۱۱: ۱ تمرکز خود را بر پادشاهی پسر قرار می‌دهد که بر طبق وعده از نسل داوود خواهد بود و روح خداوند بر وی قرار خواهد گرفت. در ۹: ۶ از شخص پسر سخن می‌گوید که اسمی عجیب و مشیر دارد.

عنوان عجیب که برای پسر به‌کار رفته، همانی است که اشعیا در ۲۸: ۲۹ به یهوه صبایوت اطلاق می‌کند. همچنین، عنوان قدیر که در ۱۰: ۲۱ به قدوس اسرائیل نسبت داده شده، به پسر داده می‌شود تا این حقیقت را آشکار کند که پسر هم‌ذات با حضرت قدیم‌الایام است و همچون او سرمدی و ابدی می‌باشد. عنوان پدر در کنار سرمدی، نه به معنای خدای پدر شخص اول تثلیث، بلکه بیان‌کننده کیفیت والای سرمدی بودن پسر است.

او سرور سلامتی است و تنها به‌واسطهٔ اوست که دیگر امتی بر امتی شمشیر نخواهد کشید (۲: ۴) و گرگ با بره سکونت خواهد داشت (۱۱: ۶). او که دارنده سلامتی حقیقی است، به ما وعده داده که سلامتی خویش را به ما عطا خواهد کرد (یوحنا ۱۴: ۲۷). مزمور ۷۲ نیز از پادشاهی می‌گوید که در زمان او وفور سلامتی (۷۲: ۷) خواهد بود و کوه‌هایی که سلامتی به‌بار خواهند آورد (۷۲: ۳). هر چند این مزمور در اصل اشاره به سلیمان است و به پیوند او با خاندان داوود تأکید دارد، ولی به سلطنت مسیح نیز اشاره می‌کند. (۲ سموئیل ۷: ۱۲-۱۳)

ازآنجاکه گاهی در نوشته‌های عهد‌عتیق سلطنت پادشاهان نسل داوود و سلطنت مسیح در‌هم‌تنیده می‌شوند، نباید از درک این مزمور در مورد مسیح غافل ماند؛ چنانکه می‌فرماید: «نام او تا ابدالاباد باقی خواهد ماند. اسم او پیش آفتاب دوام خواهد کرد» (۷۲: ۱۷). به‌راستی که این آیه در پسر (مسیح) است که تحقق می‌یابد.

Bible Study

اشعیا ۹: ۶ 

«زیرا که برای ما ولدی زاییده و پسری به ما بخشیده شد و سلطنت بر دوش او خواهد بود و اسم او عجیب و مشیر و خدای قدیر و پدر سرمدی و سرور سلامتی خوانده خواهد شد.»

مزمور ۷۲

عدالت خود را به پادشاه عطا فرما
مزمور سلیمان.
1خدایا، عدالت خود را به پادشاه عطا فرما،
و انصاف خویش را به ولیعهد!
2تا او قوم تو را به انصاف داوری کند،
و ستمدیدگانِ تو را به عدالت.
3باشد که کوهها برای قوم وفور نعمت بار آورند
و تپه‌ها ثمرۀ انصاف را.
4باشد که او ستمدیدگانِ قوم را دادرسی کند،
و کودکانِ نیازمندان را نجات بخشد،
و ستمگر را فرو کوبد.
5باشد که تا خورشید باقی است، از او بترسند،
و تا ماه برقرار است، در تمامی نسلها.
6باشد که همچون بارش باران بر چمنزارِ چیده شده باشد،
همچون رگبارها که زمین را سیراب می‌سازد.
7باشد که پارسایان در ایام او بشکفند،
و وفور نعمت برقرار باشد،
تا آن هنگام که ماه نیست گردد!
8باشد که از دریا تا به دریا فرمان براند،
و از نهر تا به کرانهای زمین.
9باشد که در پیشگاهش صحرانشینان سر فرود آرند،
و دشمنانش خاک را بلیسند!
10باشد که شاهان تَرشیش و سرزمینهای ساحلی
از برایش خَراج آورند؛
و شاهان صَبا و سِبا
پیشکشها تقدیمش کنند.
11باشد که همۀ پادشاهان در برابرش سر فرود آرند
و همۀ قومها خدمتش کنند.
12زیرا او نیازمند را هنگامی که فریاد برمی‌کشد، رهایی می‌بخشد،
و ستمدیده را،
و کسی را که یاوری ندارد.
13بر بینوا و نیازمند ترحم می‌کند،
و جان نیازمندان را نجات می‌بخشد.
14جان ایشان را از ظلم و خشونت خواهد رهانید،
زیرا خون ایشان در نظر او گرانبهاست.
15عمرش دراز باد!
باشد که طلای صَبا تقدیم او گردد!
باشد که مردمان همواره دعاگویش باشند،
و تمامی روز برایش برکت بطلبند.
16باشد که غله در سراسر زمین فراوان گردد،
و بر فراز تپه‌ها موج زنَد،
و میوۀ آن همچون لبنان باشد.
باشد که مردمان همچون علف صحرا
از شهرها شکوفه زنند.
17باشد که نام او جاودانه پاینده مانَد،
و آوازه‌اش، تا آفتاب برمی‌تابد.
باشد که قومها جملگی در او برکت یابند،
و آنان نیز او را مبارک خوانند.
18متبارک باد یهوه خدا، خدای اسرائیل!
تنها اوست که کارهای شگفت می‌کند.
19متبارک باد نام شکوهمندش تا ابد!
تمامی زمین از جلال او آکنده باد!
آمین و آمین!
20دعاهای داوود پسر یَسا پایان می‌یابد.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *