باز هم شروع شد! عیسی از ما رفتارهای نامتعارفِ بسیار میطلبد! اگر کسی به صورتت سیلی بزند، از او بخواه یکی دیگر هم بزند! کافی نیست که فقط به همسایهات محبت کنی، به دشمن سرسختت هم همانقدر محبت کن! این شیوه چقدر واقعبینانه است؟ با این همه، این دو نمونه از زندگی در پادشاهی خدا، در بیان وجوه تمایز مسیحیت، مؤثرتر از دیگر ابعاد زندگی مسیحی بوده است. «اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت میکنند، چه پاداشی خواهید داشت؟» (آیهٔ ۴۶). این نوع از محبتکردن مشخص است، اما محبتکردن به کسانی که قصد دارند به شما آسیب بزنند، چیز دیگری است.
در دوران آپارتاید به کشاورزِ سفیدپوستِ درشتهیکلی القا کرده بودند که یکی از مهمترین مشکلات، اسقف سیاهپوست کوچکاندامی به نام «دزموند توتو» است. یک بار او در سالن فرودگاهی این کشیش دردسرساز را دید که به سمتش میآمد. کشاورز سفیدپوست درشتهیکل با لذت فراوان عمداً خودش را به اسقف کوچکاندام کوبید و او را به زمین انداخت. دزموند توتو که ماتومبهوت روی زمین افتاده بود، سرش را بلند کرد و بهصورت خندان کشاورز سفیدپوست درشتهیکل نگاه کرد و گفت: «خدا برکتت بدهد پسرم!» کشاورز با رضایت راهش را گرفت و رفت، اما تا چند روز بعد، کلام و رفتار اسقف کوچکاندام دست از سرش برنمیداشت. نمیتوانست از دستش خلاص شود. بالاخره این ماجرا قلب او را کاملاً دگرگون کرد و به تغییری بنیادین انجامید.
قدرت عمل مسیحیِ محبتکردن به دشمن اینچنین است و این طبیعی نیست؛ بلکه حاصل زندگیای است که از محبت خدا نیرو میگیرد. در میان افرادی که از نظر مردم در گروه «دشمنان» شما جای گرفتهاند (هر طور که آن را تعریف میکنید)، چه کسی هست که میتوانید به او محبت کنید؟
Bible Study
متی ۵:۳۸ تا آخر
امّا من به شما میگویم، در برابر شخص شریر ایستادگی نکنید. اگر کسی به گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر را نیز به سوی او بگردان. «نیز شنیدهاید که گفته شده، ”چشم به عوض چشم و دندان به عوض دندان.“ و هر گاه کسی بخواهد تو را به محکمه کشیده، قبایت را از تو بگیرد، عبایت را نیز به او واگذار. اگر کسی مجبورت کند یک میل با او بروی، دو میل همراهش برو. اگر کسی از تو چیزی بخواهد، به او بده و از کسی که از تو قرض خواهد، روی مگردان. «شنیدهاید که گفته شده، ”همسایهات را محبت نما و با دشمنت دشمنی کن.“ امّا من به شما میگویم دشمنان خود را محبت نمایید و برای آنان که به شما آزار میرسانند، دعای خیر کنید، تا پدر خود را که در آسمان است، فرزندان باشید. زیرا او آفتاب خود را بر بدان و نیکان میتاباند و باران خود را بر پارسایان و بدکاران میباراند. اگر تنها آنان را محبت کنید که شما را محبت میکنند، چه پاداشی خواهید داشت؟ آیا حتی خَراجگیران چنین نمیکنند؟ و اگر تنها برادران خود را سلام گویید، چه برتری بر دیگران دارید؟ مگر حتی اقوام بتپرست چنین نمیکنند؟ پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.
مزامیر ۱۱۹:۳۳-۴۰
خداوندا، طریق فرایض خود را به من بیاموز؛ آنگاه آنها را تا به آخر نگاه خواهم داشت. مرا فهم عطا فرما تا شریعت تو را نگاه دارم، و آن را به تمامی دل حفظ کنم. مرا در طریقِ فرمانهای خود هدایت فرما، زیرا رغبت من در آنهاست. دل مرا به شهادات خود مایل گردان، و نه به سودجویی. چشمانم را از دیدن بطالت بگردان، و در طریقهای خود مرا زنده ساز. کلام خود را با خادمت استوار فرما، که آن را به ترسندگانت وعده فرمودهای. ننگی را که از آن در هراسم از من دورکن، زیرا قوانین تو نیکوست. هان در اشتیاق احکام تواَم! به عدالت خویش مرا زنده ساز!
لاویان ۱۹:۱-۲، ۹-۱۸
خداوند به موسی گفت: «تمامی جماعت بنیاسرائیل را خطاب کرده، بدیشان بگو: مقدس باشید، زیرا من، یهوه خدای شما، قدوسم. «چون محصول زمین خود را درو میکنید، تا به گوشههای مزرعه را به تمامی درو مکنید و خوشههای برجا ماندۀ محصول خود را برمچینید. تاکستان خود را دانهچینی مکنید، و خوشههای ریخته شدۀ تاکستانتان را جمع نکنید؛ آنها را برای فقیران و غریبان واگذارید: من یهوه خدای شما هستم. «دزدی مکنید، مکر منمایید، و به یکدیگر دروغ مگویید. به نام من سوگند دروغ مخورید و بدینگونه نام خدای خود را بیحرمت مسازید: من یهوه هستم. «بر همسایۀ خود ستم مکن و مالَش را غصب منما. مزد کارگر روزمزد را تا صبح نگاه مدار. ناشنوا را اهانت مکن و پیش پای نابینا سنگ لغزش مگذار، بلکه از خدای خود بترس: من یهوه هستم. «در داوری بیانصافی مکن: نه جانبِ فقیر را بگیر و نه بزرگ را حرمت دار. همسایۀ خویش را به انصاف داوری کن. در میان قوم خود به قصد سخنچینی مَگرد. جان همسایۀ خویش را وسیلۀ منفعتجویی مگردان: من یهوه هستم. «در دل خویش از برادر خود نفرت مدار. همسایهات را بهیقین توبیخ کن، مبادا به سبب او متحمل گناه شوی. از فرزندان قوم خویش انتقام مَکِش و از آنان کینه به دل مگیر، بلکه همسایهات را همچون خویشتن محبت کن: من یهوه هستم.
۱قرنتیان ۳:۱۰-۱۱، ۱۶ تا آخر
با فیضی که خدا به من بخشیده است، همچون معماری ماهر پِی افکندم و دیگری بر آن پِی، ساختمان میسازد. امّا هر کس باید آگاه باشد که چگونه میسازد. زیرا هیچکس نمیتواند جز آن پِی که نهاده شده است، پِیِ دیگری بگذارد، و آن پیْ همانا خود عیسی مسیح است. آیا نمیدانید که معبد خدایید و روح خدا در شما ساکن است؟ اگر کسی معبد خدا را خراب کند، خدا او را هلاک خواهد کرد؛ زیرا معبد خدا مقدّس است و شما آن معبد هستید. خود را فریب مدهید. اگر کسی از شما خود را با معیارهای این عصر حکیم میپندارد، برای اینکه حکیم باشد، باید جاهل گردد. زیرا حکمت این دنیا در نظر خدا جهالت است. چنانکه نوشته شده: «حکیمان را به تَرفند خودشان گرفتار میسازد.» و باز نوشته شده است: «خداوند از اندیشهورزیهای حکیمان آگاه است و میداند که آنها بطالت محض است.» پس دیگر کسی به انسانها فخر نکند. زیرا همه چیز متعلق به شماست، خواه پولس، خواه آپولس، خواه کیفا، خواه دنیا، خواه زندگی، خواه مرگ، خواه زمان حال و خواه زمان آینده، همه و همه از آنِ شماست و شما از آنِ مسیحاید و مسیح از آنِ خداست.