دوشنبه ۲ مرداد

Today's word: مکاشفه ۱۱:۱۲ | Bible Study: مکاشفه ۱۲مکاشفه ۱۳

قدرت خون برّۀ خدا

«آنان با خون بره و با کلام شهادت خود بر او پیروز شده‌اند.» مکاشفه ۱۱:۱۲

تصویر سمبلیکی که یوحنا از نبرد نیروهای تاریکی به سرکردگی اژدها با فرشتگان خدا به سرکردگی میکائیل توصیف کرده است، داستان آشنایی است که مشابه آن در اسطوره‌های ملل مختلف یافت می‌شود و از آن جمله، می‌توان به اسطوره‌های فارسی اشاره کرد. برای نمونه، در کتاب اوستا، قهرمانی به‌نام فریدون بر اژدهایی سه سر به‌نام دهاک (ضحاک) غلبه یافته، او را به بند می‌کشد.

اما، آنچه که رؤیای یوحنا را از اسطوره‌های مشابه متفاوت می‌سازد، استفادۀ او از روایات موجود برای بیان واقعیتی تاریخی است. نبرد فرشتگان خدا با اژدها که برای قرن‌ها ادامه داشته است (دانیال ۱۰: ۱۳ و ۲۱)، تنها زمانی مغلوبه می‌شود که پادشاه موعود خدا همچون بره‌ای قربانی شده، به حضور خدا بالا برده می‌شود. این واقعه سبب می‌شود که نیروهای تاریکی در نبرد آسمانی خود مغلوب و بر زمین افکنده شوند. بدین ترتیب، شیطان (اژدها) جایگاه آسمانی خود را که از آن برای وارد آوردن اتهام بر علیه مؤمنان استفاده می‌کرد (ایوب ۱؛ ۲ و زکریا ۳) برای همیشه از دست می‌دهد و در عوض، برۀ خدا که به دست راست خدا جلوس کرده است از این موقعیت برخوردار می‌شود که پیوسته برای مؤمنان به خودش شفاعت ‌کند.

بدین ترتیب، این نبرد دیرینۀ روحانی وارد آخرین مراحل خود می‌شود. خدا برای محافظت از زن (قوم خدا) او را از دسترس اژدها دور می‌کند و اژدها نیز  هم پیمانان خود را برای ادامۀ نبرد فرا می‌خواند. وحش اول که قدرت حکومتی روم و به‌نوعی تمام حکومت‌های خودکامه یا فریبکار تاریخ را نمایندگی می‌کند، توسط اژدها از چنان قدرتی برخوردار می‌شود که به‌واسطۀ آن مردم را مسحور خود کرده، آنان را به پرستش خود و اژدها وادار می‌سازد. از سوی دیگر، وحش دوم که صورتی کاملاً متفاوت از وحش اول دارد، سعی بر این دارد که با نشان دادن چهره‌ای مسیح‌گونه، مردم را به پرستش وحش اول و اژدها متمایل کند. این وحش سمبلی از فرقۀ کهانتی پرستش امپراطور در آن زمان بود که در طول تاریخ  متناسب با نیاز حکومت‌ها تغییر چهره داده.

اما، با وجود نابرابری قدرت عظیم اژدها و قوم به ظاهر ضعیف خدا، آنچه که پیروزی مؤمنان را در این نبرد مسجل می‌سازد کلام شهادتی است که قدرت خود را از خون برۀ خدا دریافت کرده، در نهایت تمام تلاش‌های اژدها و هم‌پیمانانش را بی‌نتیجه می‌سازد.

Bible Study

مکاشفه ۱۱:۱۲

آنان با خون بره و با کلام شهادت خود بر او پیروز شده‌اند.

زیرا که جان خود را عزیز نشمردند، حتی تا به مرگ.

مکاشفه ۱۲

زن و اژدها
1آنگاه نشانی عظیم و شگرف در آسمان پدیدار شد: زنی که خورشید به تن داشت و ماه زیر پا داشت و تاجی از دوازده ستاره بر سر داشت. 2زن آبستن بود و فریادش از دردِ زا و عذاب زاییدن بلند بود. 3آنگاه نشانی دیگر در آسمان پدیدار شد: اژدهایی سرخ‌فام و عظیم که هفت سر داشت و ده شاخ، و هفت تاج بر سرهایش بود. 4دُمش یک سوّم ستارگان آسمان را جاروب کرد و بر زمین فرو ریخت. اژدها پیش روی آن زن که در آستانۀ زایمان بود ایستاد، بدان قصد که فرزند او را تا به دنیا آمد، ببلعد. 5آن زن پسری به دنیا آورد، فرزند ذکوری که با عصای آهنین بر همۀ قومها فرمان خواهد راند. و فرزند او ربوده شد و نزد خدا و پیش تخت او فرستاده شد. 6و زن به بیابان، به جایی که خدا برای او مهیا کرده بود، گریخت تا در آنجا از او به مدت هزار و دویست و شصت روز نگهداری کنند.
7و ناگهان جنگی در آسمان درگرفت. میکائیل و فرشتگانش با اژدها جنگیدند و اژدها و فرشتگانش در برابر آنان به پیکار ایستادند، 8امّا شکست خوردند و پایگاه خود را در آسمان از دست دادند. 9اژدهای بزرگ به زیر افکنده شد، همان مار کهن که ابلیس یا شیطان نام دارد و جملۀ جهان را به گمراهی می‌کشاند. هم او و هم فرشتگانش به زمین افکنده شدند.
10آنگاه صدایی بلند در آسمان شنیدم که می‌گفت:
«اکنون نجات و قدرت و پادشاهی خدای ما،
و اقتدار مسیح او فرا رسیده است.
زیرا که آن مدّعیِ برادران ما
که شبانه‌روز در پیشگاه خدای ما بر آنان اتهام می‌زند،
به زیر افکنده شده است.
11آنان با خون بره و با کلام شهادت خود بر او پیروز شده‌اند.
زیرا که جان خود را عزیز نشمردند، حتی تا به مرگ.
12پس شادی کنید ای آسمانها و ای ساکنان آنها!
امّا وای بر تو ای زمین، و وای بر تو ای دریا،
که ابلیس با خشم بسیار بر شما فرود آمده است،
زیرا که می‌داند فرصت چندانی ندارد.»
13و چون اژدها دید که به زمین فرو افکنده شده است، به تعقیب آن زن پرداخت که فرزند ذکور زاده بود. 14امّا دو بالِ آن عقاب بزرگ به آن زن داده شد تا به جایگاهی در بیابان پرواز کند که برای او مهیا شده بود و در آنجا، دور از دسترس آن مار، زمانی و زمانها و نیم‌زمانی از او نگهداری شود. 15آنگاه مار از دهان خود آبی بسان رود جاری ساخت تا در پی آن زن روان شود و سیلابْ او را با خود ببرد. 16امّا زمین به یاری زن آمد و دهان گشود و سیلاب را که اژدها از دهان خود جاری ساخته بود، فرو خورد. 17آنگاه اژدها به زن خشم برد و عزم آن کرد تا با دیگر فرزندان او بجنگد؛ یعنی با آنان که احکام خدا را اطاعت می‌کنند و شهادت عیسی را نگاه می‌دارند.

مکاشفه ۱۳

1و اژدها بر شنهای کنار دریا ایستاد.
وحش دریا
آنگاه دیدم وحشی از دریا بیرون می‌آید. ده شاخ داشت و هفت سر، با ده تاج بر شاخهایش؛ و بر هر سرش نامی کفرآمیز نوشته شده بود. 2آن وحش که من دیدم به پلنگ می‌مانست، امّا پاهای خرس داشت و دهان شیر. و اژدها قدرت خود را و تخت خود را به وحش داد و اقتداری عظیم به او بخشید. 3از سرهای آن وحش، یکی گویی زخمی مهلک برداشته بود، امّا آن زخم مهلک بهبود یافته بود. تمام جهان در حیرت فرو شد و به پیروی از آن وحش گردن نهاد. 4مردم اژدها را پرستش می‌کردند زیرا که به آن وحش اقتدار بخشیده بود. نیز آن وحش را پرستش می‌کردند و می‌پرسیدند: «کیست آن که همتای این وحش باشد؟ کیست آن که بتواند با او بجنگد؟»
5به وحش دهانی داده شد تا سخنان نخوت‌بار و کفرآمیز بگوید، و اجازه یافت تا اقتدار خود را چهل و دو ماه به کار بَرَد. 6پس دهان خود را به کفرگویی بر خدا گشود و به نام او و به مسکن او، یعنی آنان که در آسمان می‌زیند، اهانت کرد. 7به او اجازه داده شد با مقدسین بجنگد و بر آنها پیروز شود؛ و به او اقتدار بر هر طایفه و ملت و زبان و قوم داده شد. 8همۀ ساکنان زمین آن وحش را خواهند پرستید - همۀ آن کسان که نامشان در آن دفتر حیات نیامده که از آنِ آن بره است که از بدو آفرینش جهان ذبح شده بود.
9آن که گوش دارد بشنود:
10اگر کسی می‌باید به اسارت برود،
به اسارت خواهد رفت.
اگر کسی می‌باید به شمشیر کشته شود،
به شمشیر کشته خواهد شد.
این پایداریِ مقدسین را می‌طلبد و ایمان آنان را.
وحش زمین
11آنگاه دیدم وحشی دیگر از زمین بیرون می‌آید. همچون بره دو شاخ داشت ولی مانند اژدها سخن می‌گفت. 12با تمام اقتدارِ وحش اوّل و به نام او عمل می‌کرد، و زمین و ساکنانش را به نیایشِ وحش اوّل که زخم مهلکش بهبود یافته بود، برمی‌گماشت. 13آیات عظیم از او به ظهور می‌رسید و حتی موجب می‌شد پیش چشم مردم آتش از آسمان بر زمین فرو بارَد. 14به سبب آیاتی که اجازه داشت به حضور آن وحش به ظهور آورد، ساکنان زمین را بفریفت و به آنها دستور داد تمثالی از آن وحش بسازند که به شمشیرْ زخم خورده، امّا همچنان زنده بود. 15به او قدرت داده شد که جان در تمثال آن وحش بدمد تا آن تمثال بتواند سخن بگوید و اسباب کشتن همۀ آن کسان را فراهم آورد که از پرستش تمثال سر باز می‌زدند. 16همچنین، همۀ کسان را، از خُرد و بزرگ، دارا و نادار، و غلام و آزاد واداشت تا بر دست راست خود یا بر پیشانی خویش علامت گذارند. 17تا هیچ‌کس نتواند بدون آن علامت بخرد یا بفروشد، و آن علامتْ یا نامِ آن وحش بود، یا شمارۀ نام او. 18و این حکمت می‌طلبد. هر که بصیرت دارد، بگذار تا عدد آن وحش را محاسبه کند، چرا که آن، عدد انسان است. و عدد او ششصد و شصت و شش است.
Tagged

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *