تولد یحیای تعمیددهندهامروز تولد یحیای تعمیددهنده را بهیاد میآوریم. بهنظر میرسد که این آیاتِ کتابِ ملاکی از دو پیامبر سخن میگویند: یحیای تعمیددهنده بهعنوان ایلیای دوم، و ماشیح، پیامبر عهد. ما، در انتظار آمدنِ ماشیح، با تقابل میان راهی که مهیا است و آمدنِ ناگهانی خداوند روبهروییم. این آمدن با وجد همراه است، اما داوری نیز در میان است. در لوقا نیز این درهمتنیدگیِ موضوعات آمادهسازی و ورود غیرمنتظره، و همچنین داوری و وجد را میبینیم.
این موضوعات متفاوتند اما متضاد نیستند، زیرا چشماندازهای متفاوتی از یک پیاماند. برای کسانی که اشتیاق ماشیح را دارند، توجه به پیام مثبت، حکمتآمیز است. یعنی بیدار باشید، آماده باشید و برای خانهتان تدارک ببینید؛ زیرا کسی که خدمتش میکنید، دوستش دارید و میپرستیدش در راه است. این دلیلِ انتظار و تجلیل است، حالت عاشقانی که مشتاق معبودند. اما این رابطه یک انتخاب است و هر کسی با شادمانی و امید منتظر نیست. متن یکی از سرودهای ایام ظهور، ما را ملزم میکند که «با چشمان شاد به پیشوازش رویم و راهش را آذین بندیم». این پند، همچنین میتواند شرحی باشد بر متنی که از انجیل لوقا میخوانیم. مدتها بعد (در تقویم کلیسایی)، ایام ظهور با ندای یحیای تعمیددهنده آغاز میشود، اما اکنون کلام انبیا به ما یادآوری میکند که آمدن او مدتها پیش وعده داده شده بود.