سه‌شنبه ۵ بهمن

دیگر اینکه ای برادران من، در اتّحاد خود با خداوند شادمان باشید. از نوشتن و تكرار آنچه قبلاً نوشته بودم، خسته نمی‌شوم؛ زیرا می‌دانم كه این برای امنیّت شماست. از آن سگها و كارهای پست ایشان و آنانی كه برای ختنه یعنی بریدن عضوی از بدن اصرار دارند، برحذر باشید. زیرا ما دارای ختنهٔ واقعی هستیم نه آنها. زیرا ما به وسیلهٔ روح، خدا را می‌پرستیم و به مسیح افتخار می‌کنیم و به امتیازات ظاهری اتّكایی نداریم. اگرچه من حقّ دارم كه به این مزایا متّكی باشم. اگر دیگران تصوّر می‌کنند كه حقّ دارند به امتیازات ظاهری متّكی باشند، من حقّ بیشتری دارم. من در هشتمین روز تولّد خود ختنه شدم و به طور مادرزاد، اسرائیلی از طایفهٔ بنیامین و یک عبرانی اصیل هستم. از لحاظ رعایت شریعت، فریسی بودم، و از لحاظ تعصّب، به كلیسا آزار می‌رسانیدم و مطابق معیارهای شریعت، من یک مرد بی‌عیب محسوب می‌شدم. امّا هرچه به نفع من بود آن را به‌خاطر مسیح ضرر محسوب می‌کنم. آری، علاوه بر این، همه‌چیز را به‌خاطر امتیازی بسیار ارزنده‌تر، یعنی شناختن عیسی مسیح، خداوند خود زیان می‌دانم. در واقع، من به‌خاطر او همه‌چیز را از دست داده‌ام و همه‌چیز را هیچ شمردم تا به این وسیله مسیح را به دست آورم و کاملاً با او متّحد شوم. من دیگر به نیكی خود كه از انجام مقرّرات شریعت بدست می‌آید، متّكی نیستم، بلكه به وسیلهٔ ایمان به مسیح دارای نیكی مطلق شده‌ام. این نیكی، بر ایمان استوار است و از خدا سرچشمه می‌گیرد. یگانه آرزوی من این است كه مسیح را کاملاً بشناسم و قدرت قیامت او را در وجود خود درک كنم و در رنجهای او شریک گشته و در مرگ او همشكل او شوم، به این امید كه من نیز به رستاخیز از مردگان نایل گردم. من نمی‌گویم كه قبلاً این را به دست آورده‌ام و یا به كمال رسیده‌ام، بلكه آن را دنبال می‌کنم تا به چنگ آورم، همان‌طور كه مسیح نیز مرا به‌خاطر آن به چنگ آورده است. ای برادران ، من ادّعا نمی‌كنم كه تا به حال آن را به چنگ آورده‌ام، ولی تنها كار من این است كه آنچه را در پشت سر من قرار دارد فراموش كنم و برای رسیدن به آنچه در پیش است، بكوشم. مستقیماً به طرف هدف می‌دوم تا جایزه‌ای را كه شامل دعوت خدا به یک زندگی آسمانی به وسیلهٔ عیسی مسیح است، به دست آورم.

ای مردم روی زمین برای خدا با شادی بسرایید. نام پُر جلال او را ستایش کنید و عظمت او را بستایید. به خدا بگویید: «کارهای تو چقدر حیرت‌انگیز است و قدرت تو چقدر عظیم است که دشمنان از ترس در برابر تو تسلیم می‌شوند. تمام مردم روی زمین، تو را می‌پرستند، تو را ستایش می‌کنند و نام تو را می‌ستایند.» بیایید و کارهای شگفت‌انگیزی را که خدا در میان مردم انجام داده است ببینید. او دریا را به زمین خشک تبدیل نمود، اجداد ما با پا از آن عبور کردند. آنها در آن روز برای کاری که خدا کرد، شادی کردند. او با قدرت خود، برای همیشه فرمانروایی می‌کند و همهٔ اقوام را زیر نظر دارد. ای مردم سرکش، علیه او طغیان نکنید. ای مردم جهان، با آواز بلند خدای ما را ستایش کنید تا همه صدای شما را بشنوند. او ما را زنده نگاه داشت و نگذاشت که پای ما بلغزد. ای خدا، چنانکه نقره را در کوره می‌گذارند تا پاک شود، تو ما را در کوره آزمایش گذاشتی تا پاک شویم. تو ما را در دام گرفتار کردی و بارهای سنگینی را بر دوش ما نهادی. دشمنان ما را بر ما مسلّط ساختی و ما از میان آب و آتش عبور نمودیم. امّا سرانجام ما را به جای سبز و خرّم آوردی. قربانی‌های سوختنی به خانهٔ تو آورده‌ام و نذرهای خود را ادا می‌کنم. نذرهایی را که در زمان سختی کرده بودم ادا خواهم كرد. من گوساله‌ها و بُزها را برای تو قربانی خواهم كرد و گوسفند را برای قربانی سوختنی تقدیم خواهم كرد تا دود آن به آسمان برسد. ای کسانی‌که به خدا احترام می‌گذارید، بیایید و بشنوید تا شما را از کارهایی که خداوند برای من انجام داده است آگاه سازم. برای کمک به درگاه او فریاد نمودم و با سرودها او را ستایش کردم. اگر به گناهان خود اقرار نمی‌کردم، خداوند دعای مرا نمی‌شنید. امّا خدا دعای مرا شنید و آن را مستجاب فرمود. خدا را سپاس می‌گویم، چون او دعای مرا رد نکرد! و محبّت پایدار خود را از من دریغ نفرمود.'

در آنجا بار دیگر حضور پرتوان خداوند را احساس کردم و به من فرمود: «برخیز و به دشت برو و من در آنجا با تو سخن می‌گویم.» پس برخاستم و به دشت رفتم و آنجا جلال خداوند را همان‌گونه که در کنار رود خابور دیده بودم، مشاهده کردم و من به روی خود به خاک افتادم. امّا روح خدا بر من آمد و مرا بر پاهایم برپا داشت و با من سخن گفت و فرمود: «برو و خود را در خانه‌ات زندانی کن. ای انسان فانی، تو را به بند خواهند کشید تا نتوانی به میان مردم بیرون بروی. من زبانت را به کامت می‌چسبانم تا گنگ شوی و نتوانی این قوم سرکش را سرزنش کنی. سپس وقتی دوباره من با تو صحبت کنم و دوباره به تو قدرت سخن گفتن بدهم، تو به آنها خواهی گفت که من خداوند متعال، چه می‌گویم. برخی از آنها گوش خواهند داد و امّا برخی به تو بی‌اعتنایی می‌کنند، زیرا آنها قومی سرکش می‌باشند.»