شنبه ۴ آذر

زمان مقرر خدا

«اما چون زمان مقرر به کمال فرا رسید، خدا پسر خود را فرستاد.»

غلاطیان ۴: ۴

بیش از ۷ قرن پیش از تولد عیسای مسیح، اشعیای نبی در مورد ظهور مسیحا پیشگویی کرد که او بر تخت پادشاهی داوود تا به ابد تکیه خواهد زد (اشعیا ۹: ۶ و ۷). در حدود ۳ قرن پیش از اشعیا نیز خداوند به داوود پادشاه وعده داد که پادشاهی او را تا به ابد استوار خواهد ساخت (دوم سموئیل ۷: ۱۳). لذا، عیسی نه‌تنها تا به ابد پادشاهی بر قوم راستین خدا را بر عهده گرفته است، بلکه با انتشار مسیحیت، خدا از طریق وی وعده‌ای را که ۱۰۰۰ سال پیش از داوود به ابراهیم داده بود را نیز عملی کرد (پیدایش ۱۵: ۶-۵).

اما به‌راستی چرا خدای قادر مطلق این‌گونه در زمان عمل می‌کند؟ عصر ظهور عیسی چه تفاوتی با اعصار پیش از آن داشت که خدای متعال اراده کرد پسر خود را در آن مقطع خاص به جهان بفرستد؟

در توضیح این مطلب، لازم است به زمینۀ تاریخی، مذهبی و فرهنگی-اجتماعی آغاز مسیحیت توجه شود. در زمان تولد عیسی و به‌خصوص در مکانی که او زندگی می‌کرد، سه جریان عظیم تاریخی به‌طور شگفت‌انگیزی با یکدیگر تلاقی کرده بودند. روایت زندگی عیسی در اناجیل و حتی بعد از آن در سفرهای رسولان مسیح، نشان می‌دهد که خدا با چه دقت بی‌نظیری آن زمان خاص را برای تحقق نقشۀ نهایی خودش برگزیده بود. از یک سو، مذهب و آیین بسیار غنی یهودیان یکتاپرست، نه‌تنها یهودیان را در شناخت خدای حقیقی کاملاً از دیگر مردمان متفاوت ساخته بود، بلکه در برخورد با آیین یهود بسیاری از اقوام بت‌پرست تحت‌تأثیر قرار گرفته، مایل به شناخت این خدای یکتا که از هر جهت خصوصیاتی متفاوت از خدایان آنها داشت، شده بودند.

از سوی دیگر، زبان و فرهنگ غنی یونانیان که در سرتاسر امپراتوری روم گسترش یافته بود، تمام اتباع این امپراتوری، منجمله یهودیان را قادر به ایجاد ارتباطی آسان با یکدیگر کرده بود. سرانجام، نظم، قانون و تسهیلاتی که رومیان برای هرچه آسان‌تر ساختن ارتباطات و سفر فراهم کرده بودند، کمک شایانی به انتشار بسیار سریع خبر خوش انجیل در تمام قسمت‌های امپراتوری کرد.

اما همچنین نباید فراموش کرد مجوسیانی که از شرق (به باور بسیاری از ایران) به دیدار عیسی آمدند، نیمۀ دیگر جهان متمدن آن روز را نمایندگی می‌کردند، همان‌هایی که در تماس با تبعیدیان یهودی با خدای آنها و وعده‌های او آشنا شده، انتظار ظهور نجات‌دهندۀ جهان را می‌کشیدند؛ چنانکه امروز نیز بار دگر فرزندان آنها در این انتظار به‌سر می‌برند.