Today's word: رومیان ۱۲: ۲ | Bible Study: * رومیان ۱۲: ۱ – ۲۱* رومیان ۱۳: ۱ - ۱۴
جمعه
زندگی بر اساس افکار مسیح
«همشکل این عصر مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید.»
رومیان ۱۲: ۲
پولس رسول در بابهای ۱ – ۱۱ نامهٔ خود به مسیحیان کلیسای روم، در جامعترین شکل ممکن، به بحث دربارهٔ بسیاری از مقولههای اساسی الهیات مسیحی میپردازد. او در قالب سه موضوع اساسی گناه و میزان رخنهٔ آن در زندگی بشر، شریعت و نقش آن در زندگی انسان و در نهایت، فیض بیاندازه و فراگیر خدا مفاهیم بسیاری را به ما تعلیم میدهد . اما از باب ۱۲ به بعد، تعلیم پولس بر جنبههای مختلف زندگی عملی مسیحیان متمرکز میشود. تغییر لحن کلام او در آغاز این باب، حاکی از این است که او قصد نتیجهگیری از صحبتهای خود در بابهای پیشین را دارد تا از این طریق مؤمنان را به برداشتن قدمهایی عملی در زندگی مسیحی دعوت کند، قدمهای مختلفی که او در ادامه بهصورتی خیلی فشرده تا اواسط باب ۱۵ به آنها اشاره میکند.
لیکن، پیش از هر چیز، او بر لزوم سرسپردگی در زندگی مسیحی تأکید میورزد؛ زیرا بدون این سرسپردگی، تشخیص و درک ارادهٔ خدا ناممکن خواهد بود. پیشتر، پولس در باب ۸ توضیح داده بود تنها کسانی که در مسیح حیاتی تازه یافته و روح خدا را دریافت کردهاند، قادر به پیروی از خواست خدا در زندگی خود هستند. اما، حال او تأکید میکند که هرچند تمایل به پیروی خدا شرطی لازم است، ولی دانستن افکار الهی نیز به همان اندازه ضرورت دارد. بههمینخاطر، ابتدا مسیحیان نیاز دارند طرز فکری را که از شیوههای حاکم بر این جهان به ارث بردهاند، رها کرده و دیگر بر اساس معیارهای دنیوی زندگی نکنند تا در نتیجه معیارهای الهی جایگزین تفکر سابق آنها شود.
بدین ترتیب، پولس شیوهٔ عبادتی تازهای را در برابر مسیحیان قرار میدهد. در این شیوه، دیگر چون عهد عتیق نیازی به گذراندن قربانیهای مختلف برای جلب رضایت خدا نیست، چرا که قربانی کامل مسیح یکبار برای همیشه صلح با خدا را به ارمغان آورده است. اما، در پاسخ به رحمتهای خدا و بهخاطر شراکتی که در حیات مسیح نصیب مؤمنان شده است، شایسته است که آنها نیز وجود خود را همچون قربانی زنده به خدا تقدیم کنند؛ زیرا تنها از طریق یک چنین سرسپردگی و وقفی است که اذهان ما آمادهٔ پذیرش افکار الهی خواهد بود تا در نتیجهٔ آن بتوانیم رابطهای صلحآمیز را با خدا و با انسانها، اعم از مسیحی و غیرمسیحی برقرار کنیم.
Bible Study
رومیان ۱۲: ۲
و دیگر هم شکل این عصر مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده و کامل او.
* رومیان ۱۲: ۱ – ۲۱
قربانیهای زنده
1پس ای برادران، در پرتو رحمتهای خدا، از شما استدعا میکنم که بدنهای خود را همچون قربانی زنده و مقدّس و پسندیدۀ خدا تقدیم کنید که عبادت معقول شما همین است. 2و دیگر همشکل این عصر مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده و کامل او.
3زیرا به واسطۀ فیضی که به من عطا شده است، هر یک از شما را میگویم که خود را بیش از آنچه میباید، مپندارید، بلکه هر یک به فراخور میزان ایمانی که خدا به شما بخشیده است، واقعبینانه دربارۀ خود قضاوت کنید. 4زیرا همانگونه که هر یک از ما را بدنی واحد است که از اعضای بسیار تشکیل شده و کار همۀ این اعضا یکسان نیست، 5ما نیز که بسیاریم، در مسیح یک بدن را تشکیل میدهیم و هر یک، اعضای یکدیگریم. 6بر حسب فیضی که به ما بخشیده شده است، دارای عطایای گوناگونیم. اگر عطای کسی نبوّت است، آن را متناسب با ایمانش به کار گیرد. 7اگر خدمت است، خدمت کند. اگر تعلیم است، تعلیم دهد. 8اگر تشویق است، تشویق نماید. اگر کمک به نیازمندان است، با سخاوت چنین کند. اگر رهبری است، این کار را با جدیّت انجام دهد. و اگر رحم و شفقت به دیگران است، شادمانه به این کار مشغول باشد.
جلوههای گوناگون محبت
9محبت باید بیریا باشد. از بدی بیزار باشید و به آنچه نیکوست، سخت بچسبید. 10با محبتِ برادرانه سرسپردۀ هم باشید. در احترام گذاشتن به یکدیگر، از هم پیشی بگیرید. 11هیچگاه غیرت شما فروکش نکند؛ در روحْ شعلهور باشید و خداوند را خدمت کنید. 12در امیدْ شادمان، در سختیها شکیبا و در دعا ثابتقدم باشید. 13در رفع احتیاجات مقدسین سهیم شوید و میهماننواز باشید.
14برای کسانی که به شما آزار میرسانند، برکت بطلبید؛ برکت بطلبید و لعن نکنید! 15با کسانی که شادمانند، شادی کنید، و با کسانی که گریانند، بگریید. 16برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید! مغرور نباشید، بلکه با کسانی که از طبقات محرومند، معاشرت کنید. خود را برتر از دیگران مپندارید.
17به هیچکس به سزای بدی، بدی نکنید. دقّت کنید که آنچه را در نظر همگان پسندیده است، به جای آورید. 18اگر امکان دارد، تا آنجا که به شما مربوط میشود، با همه در صلح و صفا زندگی کنید. 19ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه آن را به غضب خدا واگذارید. زیرا نوشته شده که «خداوند میگوید: ”انتقام از آن من است؛ من هستم که سزا خواهم داد.“» 20برعکس، «اگر دشمنت گرسنه است، به او خوراک بده! و اگر تشنه است، به او آب بنوشان! اگر چنین کنی، اخگرهای سوزان بر سرش خواهی انباشت.» 21مغلوب بدی مشو، بلکه بدی را با نیکویی مغلوب ساز.
* رومیان ۱۳: ۱ - ۱۴
اطاعت از صاحبان قدرت
1هر کس باید تسلیمِ قدرتهای حاکم باشد، زیرا هیچ قدرتی جز از سوی خدا نیست. قدرتهایی که وجود دارند، از جانب خدا مقرر شدهاند. 2پس آن که بر علیه قدرتی عِصیان کند، در حقیقت علیه آنچه خدا مقرر کرده، عِصیان ورزیده است؛ و آنان که چنین میکنند، مجازات را برای خود میخرند. 3زیرا راستکِرداران از حکمرانان هراسی ندارند، امّا خلافکاران از آنها میترسند. آیا میخواهی از صاحبِ قدرت هراسی نداشته باشی؟ آنچه را که درست است، انجام بده که تو را تحسین خواهد کرد. 4زیرا خدمتگزار خداست تا به تو نیکویی کند. امّا اگر مرتکب کار خلاف شوی، بترس، زیرا شمشیر را بیجهت حمل نمیکند. او خدمتگزار خدا و مجری غضب است تا کسی را که مرتکب کار خلاف شده است، کیفر دهد. 5پس آدمی باید نه تنها برای پرهیز از غضب، بلکه به سبب وجدان خود نیز تسلیم قدرتها باشد.
6به همین سبب نیز مالیات میپردازید، زیرا صاحبان قدرت که تمامِ وقت خود را وقف کار حکومت میکنند، خدمتگزاران خدایند. 7دِین خود را به همگان ادا کنید: اگر مالیات است، مالیات بدهید؛ اگر خَراج است، خَراج بپردازید؛ اگر احترام است، احترام بگذارید؛ و اگر اکرام است، تکریم کنید.
محبت، چون تحقق شریعت
8هیچ دِینی به کسی نداشته باشید جز اینکه یکدیگر را پیوسته محبت کنید. زیرا هر که به دیگری محبت کند، در واقع شریعت را به جا میآورد. 9زیرا احکامِ ’زنا مکن‘، ’قتل مکن‘، ’دزدی مکن‘، ’طمع مورز‘، و هر حکم دیگری که باشد، همه در این کلام خلاصه میشود که «همسایهات را همچون خویشتن محبت کن.» 10محبت، به همسایۀ خود بدی نمیکند؛ پس محبت تحقق شریعت است.
11و شما با آگاهی از این که در چه زمانی به سر میبرید، چنین کنید. زیرا هماکنون ساعتِ آن رسیده است که از خواب بیدار شوید، چرا که اکنون در مقایسه با زمانی که ایمان آوردیم، نجات ما نزدیکتر شده است. 12شبْ رو به پایان است و روز نزدیک شده است. پس بیایید اعمال تاریکی را به سویی نهیم و زرۀ نور را در بر کنیم. 13بیایید آنگونه رفتار کنیم که شایستۀ کسانی است که در روشناییِ روز به سر میبرند. پس اوقات خود را در بزمها و میگساری و هرزگی و عیاشی و جدال و حسد سپری نکنیم، 14بلکه عیسی مسیحِ خداوند را در بر کنید و در پی ارضای امیال نَفْس خود مباشید.
